De M64 is vanaf nu verkrijgbaar voor €250,95. In de verpakking zitten de console, een vooraf geïnstalleerde microSD-kaart van 16 GB, een internationale voedingsadapter en een USB-voedingskabel. Een controller wordt niet meegeleverd en moet afzonderlijk worden aangeschaft.

Niet alleen een replica, maar een nieuwe generatie retrohardware

Volgens ModRetro is de M64 nadrukkelijk geen replica van de Nintendo 64. Het bedrijf omschrijft de console als een volledig nieuw ontworpen systeem dat klassieke hardware combineert met moderne techniek. Het doel is niet alleen om bestaande Nintendo 64-games speelbaar te houden. Ze willen ook de console geschikt te maken voor toekomstige ontwikkelingen.

Aan de basis van de M64 staat een AMD Artix UltraScale+ FPGA, geproduceerd op een 16nm-procedé. ModRetro noemt dit de meest geavanceerde FPGA die ooit in een retroconsole is toegepast. In tegenstelling tot software-emulatie wordt de originele hardware van de Nintendo 64 hiermee direct nagebouwd. Daardoor zullen games zich volgens het bedrijf hetzelfde gedragen als op de originele console. Ook accessoires en originele cartridges worden hierdoor volledig ondersteund.

Naast de hardware besteedt ModRetro opvallend veel aandacht aan de levensduur van de console. Vrijwel alle externe aansluitingen, waaronder de cartridgeconnector, controllerpoorten en videopoorten, zijn verguld om corrosie tegen te gaan. Volgens oprichter Palmer Luckey moet de console hierdoor tientallen jaren, of zelfs eeuwen, bruikbaar blijven wanneer deze goed wordt onderhouden. De dikke transparante behuizing is bovendien ontworpen om intensief gebruik te weerstaan en laat tegelijkertijd een deel van de interne elektronica zien.

Moderne functies zonder de klassieke ervaring te verliezen

Hoewel authenticiteit centraal staat, beschikt de M64 over een groot aantal moderne mogelijkheden. Via HDMI ondersteunt de console resoluties tot 4K bij 60 frames per seconde. Daarnaast kunnen spelers kiezen uit verschillende beeldfilters, waaronder scanlines en CRT-effecten, zodat de uitstraling van een klassieke beeldbuistelevisie kan worden nagebootst.

Ook het opstarten verloopt aanzienlijk sneller dan bij de oorspronkelijke Nintendo 64 en net als de originele N64 werkt de console volledig passief gekoeld. Daardoor produceert de M64 geen ventilatorgeluid tijdens het spelen.

Opvallend is daarnaast de draaiknop aan de voorzijde van de console. Daarmee kunnen instellingen rechtstreeks op het systeem worden aangepast, zonder dat daarvoor een controller nodig is. Volgens ModRetro is dat vooral handig wanneer een controller wordt opgeladen, wanneer gespecialiseerde accessoires worden gebruikt of wanneer toekomstige FPGA-cores voor andere spelcomputers worden geladen. Alle instellingen zijn overigens ook via een sneltoets op compatibele controllers bereikbaar.

Ondersteuning voor oude én nieuwe accessoires

De M64 beschikt over vier originele Nintendo 64-controllerpoorten, waardoor bestaande controllers direct gebruikt kunnen worden. Daarnaast ondersteunt de console verschillende moderne alternatieven, waaronder de eigen draadloze M64 Pro Controller, Retro Fighters-controllers, Hyperkin-modellen, diverse 8BitDo-controllers en zelfs Nintendo Switch Online N64-controllers met behulp van een accessoire. Wat ik zelf erg mooi vind is dat er een ronde LED om de poorten zit die gaat branden als een controller erop is aangesloten.

Aan de achterzijde bevinden zich twee extra USB-poorten die onder meer kunnen worden gebruikt om draadloze controllers op te laden. Firmware-updates verlopen via wifi of via een USB-verbinding met een online updateprogramma. ModRetro heeft daarnaast al aangekondigd dat toekomstige software-updates nieuwe functies zullen toevoegen, waaronder HDMI-passthrough en ondersteuning voor de Nintendo 64 Transfer Pak.

Open-source en eenvoudig te repareren

Waar veel moderne spelcomputers steeds moeilijker te repareren zijn, kiest ModRetro bewust voor een andere aanpak. De M64 is volledig uit elkaar te halen zonder verborgen clips of lijm. De console wordt met standaard gamebitschroeven in elkaar gezet, waardoor onderdelen eenvoudig vervangen kunnen worden.

Het bedrijf wil bovendien losse onderdelen gaan verkopen, waaronder alternatieve behuizingen, knoppen en andere vervangingscomponenten. Gebruikers hoeven daardoor niet vast te zitten aan één kleur of speciale editie, maar kunnen de console later aanpassen of herstellen.

Ook softwarematig kiest ModRetro voor een open benadering. Zowel de FPGA-core als de firmware worden open-source beschikbaar gesteld. Ontwikkelaars uit de community kunnen daardoor bijdragen aan verbeteringen en nieuwe functionaliteit ontwikkelen. Volgens Luckey is het doel dat de kennis achter de hardware behouden blijft en niet verloren gaat wanneer de ondersteuning vanuit de fabrikant ooit stopt.

Ook nieuwe Nintendo 64-games in ontwikkeling

ModRetro ziet de M64 niet uitsluitend als een manier om bestaande Nintendo 64-games te behouden. Het bedrijf investeert tegelijkertijd in nieuwe fysieke cartridges voor het platform. Daarbij werkt het samen met onafhankelijke ontwikkelaars aan volledig nieuwe spellen, terwijl ook oudere klassiekers opnieuw worden uitgebracht in geremasterde vorm.

Op de website zijn inmiddels verschillende nieuwe uitgaven aangekondigd, waaronder Xeno Crisis, Buck Bumble, Xibalba 64 en Extreme-G: Turbo Fusion. De spellen verschijnen als fysieke cartridges met een doosje en gedrukte handleiding, net zoals tijdens de oorspronkelijke levensduur van de Nintendo 64.

Met de combinatie van originele cartridgeondersteuning, moderne hardware, open-source software en plannen voor nieuwe fysieke releases positioneert ModRetro de M64 als meer dan alleen een retroconsole. Het bedrijf wil een platform creëren waarop zowel bestaande als nieuwe Nintendo 64-games ook de komende jaren speelbaar blijven.

Het bericht ModRetro M64 is uit: FPGA Nintendo 64-console met 4K en open-source hardware verscheen eerst op TijdloosGamen.

Vibrant Visuals en vernieuwde Mario-content

Volgens ontwikkelaar Mojang profiteren ook ondersteunde Marketplace-werelden en content van de nieuwe grafische techniek. Daarnaast krijgt de exclusieve Super Mario Mash-Up Pack, die alleen beschikbaar is op Nintendo-platformen, een update. Hierdoor sluiten de bekende Mario-wereld, personages, muziek en locaties, zoals Peach’s Castle en Delfino Plaza, beter aan op de verbeterde graphics.

Vibrant Visuals is niet in alle spelmodi beschikbaar. De functie ontbreekt onder meer bij split-screen en in bepaalde Marketplace-werelden en content.

Gratis upgrade voor bestaande Switch-spelers

Spelers die Minecraft al bezitten op de originele Nintendo Switch kunnen gebruikmaken van een digitaal upgradepad naar de Nintendo Switch 2-versie. Mojang laat weten dat hierover op een later moment meer details worden gedeeld.

Het bericht Minecraft verschijnt op 27 oktober voor Nintendo Switch 2 verscheen eerst op TijdloosGamen.

Star Fox

Fans hebben er lang op moeten wachten, maar de remake van de klassieke Nintendo 64-game Star Fox is er eindelijk. Nintendo heeft de game voorzien van een compleet nieuwe animatiestijl en bewijst daarmee opnieuw dat het als geen ander een oude klassieker weet op te poetsen zonder de kern te verliezen.

Door de vernieuwde tussenfilmpjes krijgt het verhaal ineens veel meer diepgang dan ik me van vroeger herinner. De gameplay zelf is grotendeels trouw gebleven aan het origineel, maar voelt toch verrassend actueel aan. Grappig genoeg begrijp ik het verhaal nu, als volwassene, ook een stuk beter. Vroeger was ik vooral bezig met zoveel mogelijk uit de lucht schieten en lette ik nauwelijks op de context.

Er is bovendien flink wat extra content toegevoegd: nieuwe uitdagingen, aanvullende missiedoelen en volledig nieuwe missies zorgen ervoor dat er veel meer te doen valt dan in de originele versie uit de jaren negentig. Twijfel je nog, dan kun je gratis een demo downloaden via de Nintendo eShop. Die is uitgebreid genoeg om een goed beeld te krijgen van wat je te wachten staat. Voor warme zomeravonden is Star Fox wat mij betreft een van de beste keuzes op de Switch 2 op dit moment.

Xenoblade Chronicles 2 Nintendo Switch 2 Edition

Wie geen bezwaar heeft tegen een game die je honderden uren kan bezighouden, moet Xenoblade Chronicles 2 niet overslaan. De wereld kent geen vasteland: alle beschavingen leven op de rug van reusachtige, zwevende wezens genaamd Titans, drijvend in een oneindige zee van wolken. Ik heb er inmiddels zo’n vijfendertig uur in zitten en kan bevestigen dat je het eerste deel niet gespeeld hoeft te hebben om dit avontuur te kunnen volgen.

Je speelt als Rex, een jonge duiker die zijn geld verdient met het opduiken en verkopen van relieken uit de onderwaterwereld. Wanneer hem een uitzonderlijk goedbetaalde opdracht wordt aangeboden, sluit hij zich aan bij een groep twijfelachtige figuren onder leiding van zwaardvechter Jin en de agressieve Malos, met als doel een gezonken schip te onderzoeken. In het wrak blijkt al snel dat er meer op het spel staat dan gedacht: Rex vindt Pyra, een meisje gevangen in diepe slaap binnen een glazen capsule. Zij blijkt een legendarische Blade te zijn, een levend wapen bekend als de Aegis. Vanaf dat moment ontvouwt zich een gigantisch avontuur door de wereld van Alrest.

Houd er rekening mee dat het hoofdverhaal al zo’n zestig uur speeltijd vergt. Wil je ook de zijmissies meepakken, dan loopt dat al snel op tot ruim honderd uur, en voor honderd procent voltooiing ben je ongeveer tweehonderdvijftig uur zoet. Speel je daarna ook nog de sterke uitbreiding Torna, The Golden Country, dan komt daar nog eens vijfentwintig tot vijftig uur bij. Voor wie de tijd heeft, hoort deze game gewoonweg in de collectie thuis.

Yoshi And The Mysterious Book

Yoshi staat normaal gesproken voor vrolijke tweedimensionale werelden, springen van links naar rechts en vijanden uitschakelen met precies gemikte eieren. Met Yoshi And The Mysterious Book kiest Nintendo echter voor een radicaal andere aanpak. Traditionele levels ontbreken volledig, en dat vraagt vooral van doorgewinterde platformfans even wat aanpassingstijd.

In plaats van zo snel mogelijk naar de finish te rennen, draait alles hier om het aanvullen van een interactieve encyclopedie. Je verkent de omgeving, scant planten en dieren, en lost kleine puzzels op door goed te observeren hoe de wereld reageert op wat je doet.

Voor liefhebbers van de klassieke platformformule is dat een flinke omschakeling: snelle reflexen of lastige sprongen spelen nauwelijks nog een rol, waardoor de game eigenlijk dichter bij een cozy game aanvoelt dan bij een echte platformer. Het is duidelijk dat Nintendo hier mikt op een jonger en nieuw publiek. Voor kinderen die opgroeien met open werelden en sandboxgames is dit een ideale eerste kennismaking: nieuwsgierigheid en ontdekken staan centraal, zonder dat fouten worden afgestraft. Er is geen game over, waardoor je rustig samen kunt verkennen. Ook van deze titel is een gratis demo te vinden in de eShop, en die is het proberen zeker waard.

Pokémon Pokopia

Pokémon Pokopia kwam al eerder uitgebreid aan bod, maar in een overzicht van de beste Switch 2-games mag deze titel simpelweg niet ontbreken. De game is enorm populair en was fysiek lange tijd nauwelijks te krijgen; inmiddels duiken er weer mondjesmaat exemplaren op in de winkels.

Het is een cozy levenssimulatie en sandboxgame, een spin-off binnen de Pokémon-reeks die qua gameplay het beste te omschrijven valt als een kruising tussen Animal Crossing, Minecraft en Viva Piñata. In plaats van een klassieke Pokémon Trainer speel je als een Ditto dat zijn transformatiekracht gebruikt om de gedaante van een mens aan te nemen.

Je komt terecht in een verlaten, postapocalyptische wereld met als opdracht om een verwilderd gebied weer om te toveren tot een veilig thuis voor allerlei Pokémon. Verzamelen, bouwen, nieuwe Pokémon ontdekken, vriendschappen opbouwen en hun vaardigheden benutten staan centraal, terwijl je ondertussen ontrafelt wat er precies met de mensenwereld is gebeurd. Een dag-en-nachtcyclus die gelijkloopt met de echte klok en dynamisch weer zorgen voor extra levendigheid.

De wereld is nu al enorm, maar er staan meerdere uitbreidingen gepland. Onderwaterverkenning komt eraan, net als nieuwe DLC-gebieden zoals de Mysterieuze Hooglanden met mistige bergtoppen en eeuwenoude ruïnes, en het Tropische Avontuur met witte stranden en dichte oerwouden. Wie destijds verslingerd raakte aan Animal Crossing, zal hier waarschijnlijk nog meer plezier aan beleven.

Final Fantasy VII

Van alle games die ik ooit heb gespeeld, staat de remake van Final Fantasy VII zonder twijfel in mijn persoonlijke top. Het verhaal is opgeknipt in drie delen, en hoewel het laatste deel pas kort geleden is aangekondigd, heb ik de eerste twee delen inmiddels meermaals uitgespeeld. Voordat ik me aan een review van Final Fantasy VII Rebirth waag, wil ik hem eerst helemaal uitspelen op de Switch 2.

Centraal staat Cloud Strife, een sociaal wat onhandige ex-supersoldaat die als huurling gaat werken voor de ecoterroristische verzetsgroep Avalanche. Wat begint als een missie om het corrupte megabedrijf Shinra te stoppen — dat de levensenergie van de planeet, Mako, als brandstof gebruikt — groeit al snel uit tot iets veel groters wanneer de legendarische, doorgedraaide supersoldaat Sephiroth in beeld komt.

Deze zomer kun je alvast aan de slag met Final Fantasy VII Remake en Rebirth. Voor een volledige playthrough van Remake ben je ongeveer negentig uur kwijt, en Rebirth telt daar nog eens zo’n honderdtachtig uur bij op. Het slotdeel, Final Fantasy VII: Revelation, staat gepland voor het voorjaar van 2027 en verschijnt gelijktijdig op alle grote platforms, inclusief de Switch 2. Genoeg reden dus om deze zomer alvast te beginnen.

Heave Ho 2

Er zijn co-opgames waarbij samenwerking belangrijk is, en er zijn games waarbij samenwerken juist complete chaos oplevert. Heave Ho 2 hoort zonder twijfel in die laatste categorie. Een uitgebreide review staat nog op de planning, maar wachten daarop is eigenlijk zonde: deze game gaat het gewoon goed doen.

Het principe is simpel: bereik samen met je medespelers de finish door een reeks uitdagende parcours. Je bestuurt een grappig wezentje met twee lange armen en grijphanden, en door die armen te bewegen en objecten vast te pakken, slinger je jezelf steeds verder door het level heen.

De lol zit hem vooral in het samenspel. Houd elkaars handen vast, slinger heen en weer terwijl een teamgenoot iets vasthoudt, en probeer elkaar veilig naar de overkant te gooien. Dat gaat geregeld faliekant mis, en juist dát levert de leukste momenten op. Heave Ho 2 is te spelen met maximaal vier personen en ondersteunt GameShare, waardoor niet iedereen een eigen exemplaar nodig heeft om mee te doen. Voor wie het eerste deel kent: dit vervolg doet daar op geen enkele manier onder.

Rhythm Paradise Groove

Liefhebbers van ritmegames kunnen dit jaar hun hart ophalen aan Rhythm Paradise Groove. De game bestaat uit een lange reeks grappige, verrassende minigames waarin het draait om precieze timing op de muziek. Vergelijk het niet met de chaotische stijl van de Wario-games: hoewel humor en vrolijke animaties zeker aanwezig zijn, gaat het hier vooral om goed luisteren.

In totaal bevat de game tachtig ritmegames voor één speler, verdeeld in setjes van vier die telkens worden afgesloten met een pittige Remix waarin eerdere onderdelen door elkaar worden gemixt. Speel je alles perfect uit, dan ontgrendel je de Night Mode, waarin het beeld grotendeels wegvalt en je volledig op gehoor moet spelen.

Tijdens het testen betrapte ik mezelf er regelmatig op dat ik mijn ogen dichtdeed, simpelweg omdat mijn gehoor het ritme vaak beter oppikte dan wat er op het scherm gebeurde. De game is speelbaar op zowel de originele Switch als de Switch 2, en leent zich uitstekend voor een rustig moment in de tuin, op het balkon of op de bank, zonder de constante stroom van shorts en reels.

Dave the Diver

Dave the Diver laat zich lastig in één hokje plaatsen. Het is een verrassende combinatie van actie, verkenning en restaurantmanagement, verpakt in een fraaie pixel-artstijl, en juist die mix maakt de game zo verslavend.

De gameplay bestaat uit twee volledig verschillende fases die elkaar versterken. Overdag duik je met harpoen en zuurstoftank de Blue Hole in, een oceaangebied waarvan de indeling telkens verandert. Je jaagt op bijzondere vissen, zoekt naar schatten en probeert de gevaarlijke haaien voor te blijven. Zodra de avond valt, verandert alles: dan run je samen met chef Bancho het restaurant Bancho Sushi, waar je het menu samenstelt met je vangst, gerechten serveert en ervoor zorgt dat zelfs de meest kieskeurige VIP-gasten tevreden vertrekken.

Het geld dat het restaurant oplevert, investeer je weer in betere duikuitrusting, zoals grotere zuurstoftanks en krachtigere wapens, waarmee je dieper en verder kunt duiken voor nog zeldzamere vangst. Die cyclus houdt de motivatie voortdurend hoog. Je speelt als Dave, een sympathieke duiker die door zijn vlotte vriend Cobra wordt overgehaald om samen met de bloedserieuze sushichef Bancho een restaurant aan zee te beginnen — een eenvoudig begin dat uitgroeit tot een verrassend groot avontuur. Voor wie deze zomer echt de tijd heeft om zich in een game te verliezen, is dit een absolute aanrader.

Tomodachi Life

Er zijn maar weinig games die zoveel onverwachte en hilarische momenten opleveren als Tomodachi Life. Ook na tientallen uren blijf ik nieuwe situaties tegenkomen die me hardop laten lachen. De game voelt inmiddels bijna als een serie waar je af en toe even induikt om te zien welke gekke wending de bewoners deze keer hebben bedacht.

Tomodachi Life is een knotsgekke, razend populaire levenssimulatie die oorspronkelijk verscheen op de Nintendo 3DS. Het Japanse woord tomodachi betekent ‘vriend’, en daar draait het hele spel om: je vult een eiland met Mii’s van vrienden, bekenden, beroemdheden of volledig verzonnen personages, en kijkt hoe al die uiteenlopende persoonlijkheden met elkaar omgaan.

Als beheerder van het eiland geef je de bewoners te eten, koop je nieuwe kleding, richt je hun appartementen in en help je ze wanneer ze ergens mee zitten — of het nu gaat om honger, liefdesverdriet of een uitnodiging voor een afspraakje. Precies daaruit ontstaan de meest onverwachte en absurde situaties. De game is speelbaar op zowel de originele Switch als de Switch 2, en er is een uitgebreide demo beschikbaar in de eShop die de moeite van het proberen zeker waard is.

Mixtape

Weinig games zijn me zo bijgebleven als Mixtape. Wanneer iemand vraagt welke game ik de laatste tijd het meest heb gewaardeerd, is dit steevast de eerste titel die in me opkomt. De game komt van indieontwikkelaar Beethoven & Dinosaur, de studio die eerder al indruk maakte met het visueel en muzikaal sterke The Artful Escape.

Mixtape is een verhalend coming-of-age-avontuur over nostalgie, vriendschap en vooral de kracht van muziek. Het verhaal speelt zich af op de allerlaatste avond van de middelbare school, waarin je drie vrienden volgt op weg naar hun laatste grote feest. Het hoofdpersonage heeft een afspeellijst samengesteld vol nummers die verbonden zijn aan herinneringen uit de tienerjaren, en elke herinnering beleef je als een speelbare flashback: een eerste zoen, stiekem ‘s nachts het huis uit glippen, rondhangen in een leeg zwembad, feestjes en botsingen met het gezag.

De game is in twee tot drie uur uit te spelen, maar ik heb die tijd met een blijvende glimlach doorgebracht. Het is het soort avontuur dat nog lang blijft hangen: zelfs maanden later roept de soundtrack, die ik meteen aan mijn afspeellijst heb toegevoegd, direct hetzelfde warme gevoel op. Iedereen die met plezier terugdenkt aan de laatste dagen van de middelbare school zal zich hier veel in herkennen.

Splatoon Raiders

Splatoon Raiders is wat mij betreft dé Switch 2-hit van dit moment. De game overtreft de verkoopverwachtingen ruimschoots en weet ook mij persoonlijk veel meer te pakken dan de eerdere delen uit de reeks. Dat komt vooral doordat de nadruk niet op onlinecompetitie ligt, maar op samenwerking: de combinatie van actie-RPG en looter shooter spreekt me enorm aan.

Het verhaal is compact, maar dat is geen probleem. Je speelt als monteur — een Inkling of Octoling — die samen met het bekende trio Deep Cut uit Splatoon 3 afreist naar de pas ontdekte, tropische Spirhalite Islands. Het doel: zoveel mogelijk schatten verzamelen om de torenhoge schulden van Splatsville af te lossen. Wanneer de helikopter tijdens een storm neerstort, blijkt het eiland overspoeld te worden door Salmonids, agressieve visachtige wezens die hun territorium fel verdedigen. Vanuit een zelfgebouwd basiskamp op een oud scheepswrak trek je eropuit om te verkennen, te vechten en waardevolle relikwieën veilig te stellen.

De gameplay draait grotendeels om dungeons: van lineaire levels vol platformuitdagingen tot grotere open gebieden waarin je binnen een tijdslimiet opdrachten voltooit of enorme hordes Salmonids moet overleven. Dankzij het nieuwe gadgetsysteem stem je je personage volledig af op je eigen speelstijl, en ook wapens zijn uitgebreid aan te passen. Voor mij is vooral de co-opmultiplayer de reden om steeds terug te keren: doordat de RPG- en looter shooter-elementen zo prominent aanwezig zijn, voelt samenwerken hier heel anders dan in de reguliere Splatoon-potjes. Je jaagt samen op schatten en relikwieën, verdeelt de buit eerlijk, en het draait niet alleen om schieten, maar ook om het slim op elkaar afstemmen van uitrusting en sterke punten. Als er dit jaar één Switch 2-game is die je niet mag missen, dan is het deze wel.

Het bericht De beste zomergames voor je Nintendo Switch 2: deze moet je gespeeld hebben verscheen eerst op TijdloosGamen.

Nieuwe spelmodus en tientallen personages

De grootste toevoeging is de nieuwe modus Limit Breaker Journey. In deze spelmodus kiezen spelers een personage dat gedurende meerdere gevechten steeds verder wordt ontwikkeld. Door sterkere tegenstanders te verslaan worden statistieken verbeterd en kan de speelstijl naar eigen voorkeur worden aangepast.

Daarnaast breidt de DLC het roster flink uit met 33 nieuwe speelbare personages uit verschillende Dragon Ball-series. Zo maken onder meer Mercenary Tao, Grandpa Gohan, Demon King Piccolo en Goku (World Tournament) uit de originele Dragon Ball hun opwachting. Ook worden personages uit Dragon Ball Z, Dragon Ball GT en Dragon Ball Super toegevoegd, waaronder Super 17, Vegeta (GT), Champa en Jaco. Verder bevat de uitbreiding vier nieuwe stages en extra Episode Battles.

Gratis update voegt nieuwe gameplaymechanieken toe

Naast de betaalde uitbreiding verschijnt ook een gratis update voor alle spelers. Deze introduceert twee nieuwe gameplaymechanieken. Met Sparking Boost kan tijdens de Sparking-modus extra Skill Stock worden ingezet om tijdelijk een flinke aanvalskrachtbonus te krijgen. Na afloop van het effect worden de statistieken van het personage echter tijdelijk verlaagd.

De tweede toevoeging is Chain Blast. Hiermee is het mogelijk om na het lanceren van een tegenstander direct over te schakelen naar een teamgenoot om de combo voort te zetten met een Blast-aanval. Volgens Bandai Namco zorgt dit voor uitgebreidere combo’s en meer strategische teamgevechten.

Daarnaast bevat de gratis update drie extra varianten van bestaande stages.

Nu beschikbaar

De Super Limit-Breaking NEO DLC is per direct verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc. DRAGON BALL: Sparking! Zero is daarnaast ook beschikbaar voor Nintendo Switch en Nintendo Switch 2, waarbij de nieuwe uitbreiding voor die platformen in 2027 verschijnt.

Het bericht Super Limit Breaking NEO DLC nu beschikbaar voor DRAGON BALL: Sparking! Zero verscheen eerst op TijdloosGamen.

Hogere resolutie en soepelere prestaties

Met de Nintendo Switch 2 Edition krijgt Xenoblade Chronicles 2 een technische upgrade. De RPG draait in de tv-modus op maximaal 4K en 60 beelden per seconde. In de handheldmodus ondersteunt de game een resolutie van 1080p bij eveneens 60 fps. Daarmee oogt de wereld van Alrest scherper en vloeiender dan op de oorspronkelijke Nintendo Switch.

Naast de grafische verbeteringen bevat deze editie ook nieuwe gameplay. Zo maakt de zeldzame Blade MOMO haar debuut, inclusief een bijbehorende missie. Daarnaast kunnen spelers Blades voortaan rechtstreeks besturen in de nieuwe spelmodus Merc Assault. Ook zijn er extra outfits toegevoegd voor Pyra en Mythra.

Spelers die Xenoblade Chronicles 2 al bezitten op de oorspronkelijke Nintendo Switch hoeven de game niet opnieuw aan te schaffen. De nieuwe functies zijn ook beschikbaar via een betaald upgradepakket.

Ook update voor Torna en vooruitblik op Xenoblade Chronicles 3

Nintendo brengt vandaag eveneens een gratis update uit voor de fysieke versie van Xenoblade Chronicles 2: Torna – The Golden Country. Op Nintendo Switch 2 ondersteunt deze uitbreiding nu eveneens een resolutie tot 4K en een framerate van 60 fps in de tv-modus, terwijl de handheldmodus draait op 1080p en 60 fps. Bezitters van Torna via de Expansion Pass kunnen van deze verbeteringen gebruikmaken met het upgradepakket voor Xenoblade Chronicles 2 – Nintendo Switch 2 Edition.

Nintendo zet de vernieuwde reeks later dit jaar voort. Op 3 december verschijnt Xenoblade Chronicles 3 – Nintendo Switch 2 Edition, eveneens voorzien van verbeterde graphics en nieuwe content. Eerder verscheen al Xenoblade Chronicles: Definitive Edition – Nintendo Switch 2 Edition, waarvan de fysieke versie vandaag in de winkels ligt.

Wij kijken in ieder geval uit naar deze vernieuwde versie. Xenoblade Chronicles 2 behoort nog altijd tot de sterkste RPG’s op de originele Nintendo Switch en de combinatie van een stabiele framerate, hogere resolutie en extra content maakt deze Nintendo Switch 2 Edition een interessante reden om opnieuw naar Alrest af te reizen.

Het bericht Xenoblade Chronicles 2 verschijnt op Nintendo Switch 2 met nieuwe content en technische verbeteringen verscheen eerst op TijdloosGamen.

In Dodo Duckie kruip je in de veren van de onhandige eend Dodo, die op avontuur gaat om zijn kippenfamilie te redden nadat ze door buitenaardse wezens zijn ontvoerd. Gewapend met de magische pet van Capie de capibara wissel je op elk moment tussen een 2D- en 3D-perspectief. Die unieke spelmechaniek gebruik je om verborgen paden te ontdekken, puzzels op te lossen en de kleurrijke werelden vol geheimen te verkennen.

Naast platformactie kun je zweven, zwemmen en natuurlijk uitgebreid kwaken – er is zelfs een speciale knop om dat te doen. Tijdens je reis verzamel je sterrenstof waarmee je nieuwe hoofddeksels koopt en ontmoet je verschillende vriendelijke personages.

Persoonlijk moest ik bij de eerste beelden direct denken aan Fez, dat destijds indruk maakte met hetzelfde slimme wisselen tussen 2D en 3D. Dodo Duckie lijkt die gedachte te combineren met een flinke dosis humor, een kleurrijke presentatie en een flinke portie charme. Vooral voor liefhebbers van creatieve indieplatformers lijkt dit een titel om in de gaten te houden. Dat de game ook naar de Nintendo Switch en Switch 2 komt, voelt bovendien als een perfecte match voor dit soort avonturen.

Het bericht Dodo Duckie komt later dit jaar ook naar PS5 en Nintendo Switch verscheen eerst op TijdloosGamen.

De Deluxe Edition is beperkt tot slechts 500 exemplaren en bevat onder meer een soundtrack-cd, een Pixel Nico-sleutelhanger, een handleiding en een exclusieve sleeve met de iconische cover van de originele game. De standaardeditie wordt via verschillende retailers verspreid en bevat eveneens een fysieke handleiding.

Broken Sword: The Smoking Mirror – Reforged is een volledig opgepoetste versie van de klassieke avonturengame uit 1997. De game krijgt vernieuwde 4K-beelden (waar ondersteund), verbeterde audio, gerestaureerde dialogen en de mogelijkheid om met één druk op de knop te wisselen tussen de originele en de vernieuwde graphics. Daarnaast zijn er twee speelstijlen beschikbaar: een traditionele modus voor puristen en een story mode met subtiele hints voor spelers die vooral van het verhaal willen genieten.

Voor mij heeft deze aankondiging een extra bijzonder tintje. Mijn eerste kennismaking met Broken Sword II was op de originele PlayStation. Destijds was ik enorm onder de indruk van de vloeiende animaties, die voor die tijd werkelijk indrukwekkend waren. Het is een game waar ik met veel plezier aan terugdenk en juist daarom ben ik ontzettend blij dat dit avontuur nu een moderne opknapbeurt krijgt. Ik kan dan ook niet wachten om opnieuw samen met George Stobbart en Nico Collard op pad te gaan. En stiekem hoop ik natuurlijk dat, net als bij het eerste deel, ook deze remake uiteindelijk nog een update voor de Nintendo Switch 2 krijgt.

Het bericht Broken Sword The Smoking Mirror Reforged krijgt fysieke release voor Switch, PS5 en Xbox verscheen eerst op TijdloosGamen.

Ben je eigenaar van een Nintendo Switch 1, dan zie ik in veel gevallen nauwelijks een reden om dezelfde games opnieuw te kopen. Toch is dat precies wat veel uitgevers van je verwachten. Wil je een hogere resolutie, een stabielere framerate of andere technische verbeteringen? Dan mag je vaak opnieuw de volle prijs betalen voor exact dezelfde game. Technische verbeteringen die ontwikkelaars in veel gevallen met een paar klikken in hun ontwikkelsoftware kunnen activeren.

Ik heb het daarbij nadrukkelijk niet over de officiële Nintendo Upgrade Packs. Die voegen vaak extra content, nieuwe functies of uitbreidingen toe en rechtvaardigen daarmee een kleine meerprijs. Mijn kritiek richt zich op uitgevers als Sega, Square Enix, THQ Nordic en vele anderen, die geen upgradepad aanbieden en je opnieuw de volledige prijs laten betalen. Vaak zelfs voor een Game Key Card.

Stel je eens voor dat je een nieuwe videokaart in je pc plaatst en vervolgens al je games opnieuw zou moeten kopen om ze op die videokaart te mogen spelen. Dat klinkt absurd, maar dat is in feite wat er op de Switch 2 gebeurt.

Dan zijn er nog de Game Key Cards zelf.

Op papier is het een prima oplossing voor games die simpelweg niet op een cartridge passen. Een Game Key Card bevat namelijk niet de game zelf, maar fungeert als een sleutel waarmee je de software kunt downloaden. Het voordeel is dat je de cartridge later nog kunt doorverkopen, omdat de licentie niet aan je account gekoppeld is.

Maar voor mensen die de game al bezitten voelt het vooral wrang. Je betaalt opnieuw zeventig euro voor een plastic kaartje waar nauwelijks iets op staat.

Het grootste probleem is echter dat steeds meer uitgevers deze methode lijken te omarmen omdat het goedkoper is. Het gevolg is dat vrijwel iedere game volledig op de interne opslag of een geheugenkaart moet worden geïnstalleerd.

Neem Final Fantasy VII Rebirth als voorbeeld. Die game neemt ruim 100 GB in beslag, terwijl de Switch 2 slechts 256 GB interne opslag heeft. Met een paar grote games zit de console al vol en ben je voortdurend bezig met het verwijderen en opnieuw downloaden van titels.

Speel je één game tegelijk, dan is dat misschien geen groot probleem. Maar ben je, net als ik, iemand die regelmatig tussen verschillende games wisselt, dan wordt het al snel frustrerend.

Natuurlijk kun je kiezen voor een MicroSD Express-kaart, maar ook daar hangt een stevig prijskaartje aan. Een kaartje van 256 GB kost al snel tussen de 70 en 90 euro. Wil je 512 GB of zelfs 1 TB, dan lopen de prijzen op tot honderden euro’s. Dat is voor mij reden genoeg om sommige games simpelweg niet te kopen.

Dat betekent overigens niet dat de Switch 2 alleen maar tegenvalt.

Integendeel. Ik heb inmiddels fantastische avonturen beleefd in Donkey Kong Bananza, Final Fantasy VII Remake, Final Fantasy VII Rebirth, Mario Kart World, Pokopia, Yoshi and the Mysterious Book, Resident Evil Requiem en Indiana Jones and the Great Circle.

Het zijn stuk voor stuk games waarvan we een paar jaar geleden nooit hadden verwacht dat ze op een Nintendo-handheld zouden verschijnen. En juist in handheldvorm spelen veel van deze titels heerlijk.

Toch worden ook veel van deze games geplaagd door het Game Key Card-principe. Even snel een cartridge verwisselen en direct verder spelen is er niet meer bij. Eerst moet je wachten tot alles opnieuw is gedownload of geïnstalleerd.

Uiteindelijk draait het om geld.

Veel uitgevers hopen spelers opnieuw de volle prijs te laten betalen voor games die ze al bezitten. Blijkbaar verwachten ze dat Switch 2-bezitters dat zonder problemen accepteren. Op PlayStation zien we juist het tegenovergestelde. Daar bieden veel uitgevers gratis of goedkope upgrades aan. De meeste PlayStation 4-versies werken gewoon met de PlayStation 5, zonder extra kosten download je gewoon een upgrade pack. Het is dus niet zo dat het technisch onmogelijk is. Het is simpelweg een keuze.

Dus als iemand mij vraagt of de Nintendo Switch 2 het waard is, stel ik meestal eerst een tegenvraag:

Heb je al een Nintendo Switch?

Is het antwoord ja, dan is mijn advies voorlopig om te wachten. Niet vanwege de console zelf, maar vanwege de manier waarop een groot deel van de industrie ervoor heeft gekozen om haar klanten opnieuw te laten betalen.

Het bericht De Nintendo Switch 2, een jaar later verscheen eerst op TijdloosGamen.

Gelukkig is het destijds goed afgelopen, want de Xeno-franchise behoort wat mij betreft tot de absolute buitencategorie, zij aan zij met iconen zoals Zelda en Final Fantasy. Met name het originele eerste deel heeft mij honderden uren intens weten te boeien. Met de release van Xenoblade Chronicles Definitive Edition Nintendo Switch 2 Edition voelt het voor mij dan ook alsof dit meesterwerk eindelijk op zijn ultieme bestemming is gearriveerd.

Wie nu voor het allereerst aan deze reis begint, krijgt niet alleen een van de meest memorabele RPG’s aller tijden voorgeschoteld, maar stapt ook direct in de meest superieure versie van de game die tot op heden het levenslicht zag.

Waarom Xenoblade bijna nooit had bestaan

Het grote brein achter de Xeno-reeks is Tetsuya Takahashi. In het begin van de jaren ’90 werkte hij als grafisch vormgever bij Square aan legendarische games als Chrono Trigger en Final Fantasy. In diezelfde periode schreef hij samen met zijn echtgenote Kaori Tanaka een gelaagd sciencefictionverhaal.

Dit epos diende hij aanvankelijk in als het officiële script voor Final Fantasy VII! Square Enix wees zijn concept destijds gelukkig af voor de hoofdreeks, maar bood hem wel de kans om er een standalone game van te maken. Dat resulteerde uiteindelijk in Xenogears (1998) voor de PlayStation 1, een klassieker die jammer genoeg nooit officieel in Europa is uitgebracht.

Takahashi koesterde grootse plannen: Xenogears moest een saga worden die uit maar liefst zes delen bestond. Square legde de prioriteiten destijds echter volledig bij de Final Fantasy-reeks. Takahashi besloot daarom zijn heil te zoeken bij Bandai Namco. De Xenosaga-trilogie die daaruit voortkwam, werd eveneens nooit volledig naar Europa gebracht. Bandai Namco bracht hier enkel Episode II uit, destijds gebundeld met een bonus-dvd die de gebeurtenissen uit Episode I samenvatte.

Hoewel de Xenosaga-titels op handen werden gedragen door een trouwe schare fans, bleven de verkoopcijfers achter bij de harde ‘Namco-standaarden’. Namco verloor daardoor al snel de interesse in het project, waardoor de moraal binnen het ontwikkelteam naar een dieptepunt zakte.

In 2007 besloot Nintendo dat het tijd was om in te grijpen. Zij herkenden het immense potentieel van Monolith Soft en namen de studio over van Namco. Waar Square en Namco zich voornamelijk blindstaarden op de directe verkoopcijfers, gaf Nintendo Takahashi juist datgene waar hij al die jaren naar had gezocht: vertrouwen, tijd en de volledige creatieve vrijheid. Nintendo-icoon Shigeru Miyamoto spoorde het team aan om de game te maken die ze diep in hun hart wilden maken, zonder druk van buitenaf. Hier werd de basis voor Xenoblade gelegd.

Van Monado naar Xenoblade

Takahashi kreeg een uniek idee: een spelwereld waarin de mensheid leeft op de gigantische lichamen van twee versteende reuzen. Hij knutselde destijds zelfs een fysiek 3D-model in elkaar om zijn visie aan het team te presenteren. De game was in eerste instantie in ontwikkeling onder de werktitel Monado: Beginning of the World.

Toen het project de eindfase naderde, besloot de toenmalige Nintendo-president Satoru Iwata om de titel te veranderen naar Xenoblade. Dit deed hij als een direct eerbetoon aan Takahashi’s eerdere prestaties met Xenogears en Xenosaga, en voor de enorme passie waarmee hij al die jaren voor zijn visie was blijven vechten.

Het bleek achteraf een meesterlijke zet. Onder de beschermende vleugels van Nintendo werd de game in 2010 (Japan) en 2011 (Europa) een overweldigend succes. Vandaag de dag is Monolith Soft, de studio die door Takahashi werd opgericht, uitgegroeid tot een van de belangrijkste pijlers van Nintendo. Ze assisteren inmiddels zelfs bij gigantische projecten zoals The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom.

Xenoblade Chronicles: Definitive Edition

Het eigenlijke verhaal van Xenoblade Chronicles: Definitive Edition start met een ijzersterke legende. Sinds onheuglijke tijden was er niets dan een eindeloze wereldzee, totdat er twee immense goden verschenen: de Bionis (een organische reus) en de Mechonis (een mechanische titaan). Ze raakten verwikkeld in een destructieve strijd en brachten elkaar gelijktijdig de definitieve genadeslag toe. Hun reusachtige, levenloze lichamen bleven roerloos in de oceaan achter.

Een oorlog tussen goden

Eeuwen na die strijd is er nieuw leven opgebloeid op deze titanen. Op de Bionis wonen de mensachtige Homs, terwijl de Mechonis de thuisbasis is van de Mechon: meedogenloze, machine-achtige wezens.

Een jaar voordat jouw eigenlijke avontuur van start gaat, begint de proloog. Er woedt een gigantische oorlog op de gigantische brug die de twee reuzen met elkaar verbindt. De Mechon vallen de Homs in grote getale aan. Reguliere wapens blijken niet in staat om door de zware bepantsering van de machines heen te breken. Het enige wapen dat standhoudt is de Monado, een mystiek, lichtgevend zwaard.

De legendarische held Dunban hanteert het zwaard en slaagt erin de Mechon terug te dringen. De Monado eist echter een verwoestende tol van zijn lichaam, waardoor zijn rechterarm voorgoed verlamd raakt.

Een gewone jongen in Colony 9

Na die hevige strijd keert de vrede terug en maakt de speler kennis met de achttienjarige Shulk. Hij leeft in Colony 9, een rustiek stadje aan de voet van de Bionis. Shulk is absoluut geen traditionele krijger, maar een gedreven onderzoeker die de diepere geheimen van de Monado probeert te ontrafelen. Niemand begrijpt namelijk waarom dit specifieke zwaard gewone stervelingen fysieke schade toebrengt zodra ze het hanteren.

Shulk omringt zich met een hechte vriendengroep: Reyn (een oersterke soldaat uit de lokale defensiemacht) en Fiora (de zorgzame jongere zus van Dunban). Wanneer de Mechon Colony 9 volkomen onverwacht overrompelen en de verdedigingslinie van de stad in elkaar zakt, probeert Dunban in pure wanhoop de Monado nogmaals op te pakken. Zijn geteisterde lichaam begeeft het echter al snel.

Op het moment dat de complete kolonie vernietigd dreigt te worden en Shulks vrienden in acuut levensgevaar verkeren, grijpt de jonge onderzoeker naar het zwaard.

De kracht van de Monado

Tot grote verbazing van alle aanwezigen reageert het relikwie totaal anders op Shulk dan op Dunban. Shulk ervaart geen pijn; in plaats daarvan ontgrendelt het wapen een unieke gave in hem: visioenen van de toekomst. Shulk kan plotsklaps een aantal seconden vooruitkijken in de tijd, wat hem de mogelijkheid geeft om de dodelijke aanvallen van de Mechon te ontwijken en zijn metgezellen te beschermen.

Tijdens deze brute invasie maakt echter een gloednieuw type Mechon zijn opwachting: Metal Face. In tegenstelling tot de bekende machines is deze variant voorzien van een gezicht én blijkt hij volledig immuun voor de krachten van de Monado. De verrassingsaanval eindigt daardoor in een immense tragedie voor Colony 9, wat voor Shulk de ultieme drijfveer vormt om de wapens op te pakken.

Gedreven door een diepe mix van rouw en een onstuitbare drang naar antwoorden, besluiten Shulk en Reyn hun vertrouwde thuisbasis achter zich te laten. Ze trekken de immense wereld van de Bionis in om jacht te maken op de Mechon en het grote mysterie rondom Metal Face en de Monado te ontrafelen.

Passieproject

Zoals je merkt, schuilt er een gigantisch epos achter deze Xeno-reeks. Dit is niet zomaar de zoveelste game; het is een puur passieproject en dat soort titels zie je tegenwoordig helaas veel te weinig. Het mooie is dat dit passieproject nog altijd in volle gang is. Nu is de Switch 2 Edition van het origineel uit, maar binnenkort kunnen we ook Xenoblade Chronicles 2 – Nintendo Switch 2 Edition en Xenoblade Chronicles 3 – Nintendo Switch 2 Edition verwachten. Xenoblade Chronicles X kreeg bovendien al eerder een flinke upgrade en aan de horizon glinstert alweer een compleet nieuw deel binnen de franchise: Xenoblade Genesis!

Voor de Switch 2 heeft Xenoblade Chronicles Definitive Edition een behoorlijke metamorfose ondergaan. Ik had oprecht gewild dat ik deze titel destijds op deze manier voor het allereerst had mogen ervaren. Zo heeft Xenoblade Chronicles Definitive Edition – Nintendo Switch 2 Edition een flinke upgrade in resolutie gekregen ten opzichte van de originele Switch-versie. De game draait nu in een loepzuivere 4K-resolutie wanneer je hem in de dock speelt. Mocht je liever in de handheld-modus spelen, dan krijg je een messcherpe 1080p-resolutie voorgeschoteld, eveneens met een vloeiende 60 FPS. En hoewel veel lezers weten dat ik absoluut geen ‘frame-junkie’ ben, moet ik onomwonden toegeven dat de game een stuk prettiger wegspeelt zodra je merkt hoeveel impact deze framerate maakt.

Niet alleen op het gebied van de gameplay is er het nodige gestroomlijnd, ook de diverse cutscenes en de HD Rumble zijn flink onder handen genomen. Dat laatste klinkt wellicht als een minimale toevoeging, maar de herziene HD Rumble is echt merkbaar aanwezig. De trillingen voelen veel subtieler aan en sluiten beter aan bij de actie op het scherm. Het was zelfs iets wat mij direct opviel nog voordat ik de officiële specificaties had doorgelezen.

Ook nieuwe content

Nintendo zou natuurlijk geen volledig tarief vragen voor louter een visuele oppoetsbeurt. De game is dan ook niet alleen voorzien van technische upgrades, maar herbergt tevens extra content en frisse features. Zo heb je nu de beschikking over de Ether Jet (een hogesnelheidsvoertuig). De spelwerelden van de Bionis en Mechonis zijn werkelijk reusachtig en ik kan me goed herinneren dat ik me in het verleden wel eens stoorde aan de immense afstanden die je moest overbruggen. Hoewel er fast travel in de game zit, moest je voorheen alsnog gigantische stukken te voet afleggen.

In deze gloednieuwe editie kun je gelukkig instappen in de Ether Jet. Dit is een soort pijlsnelle hovercraft waarmee je over de landkaart sjeest. De ontwikkelaars hebben de slimme keuze gemaakt om dit voertuig zowel in de hoofdgame als in de Future Connected-epiloog beschikbaar te stellen. Gekoppeld aan deze Ether Jet zijn er bovendien gloednieuwe race-minigames in de wereld geplaatst. Door deze uitdagingen tot een goed einde te brengen, speel je exclusieve in-game beloningen vrij.

Daarnaast kent de game specifieke momenten waarop je de onderlinge relaties tussen je personages kunt uitdiepen en meer over hun achtergrond leert. Deze zogeheten Heart-to-Heart-gesprekken waren voorheen uitsluitend in tekstvorm aanwezig. In deze Switch 2 Edition zijn deze scènes voor het allereerst volledig uitgerust met professionele stemacteurs. Tot slot zijn er nog extra cosmetische kledingsets en unieke wapenontwerpen toegevoegd om Shulk en zijn teamleden mee te personaliseren.

Conclusie

Ik ben stiekem een beetje jaloers, hahaha! Want hoewel ik deze game een ontzettend warm hart toedraag, ga ik hem zelf geen vierde keer volledig uitspelen. Ik heb voor de gelegenheid een schoon account gebruikt, aangezien mijn oude savefiles automatisch waren overgezet van de Switch. Ik heb er inmiddels weer een paar uurtjes in zitten, wat voor een gigant als deze game natuurlijk nog heel summier is, ik heb daarmee wel een uitstekende en eerlijke indruk gekregen van deze editie.

De game oogt werkelijk fenomenaal en als je hem nu laat liggen, dan neem ik je vanaf nu niet meer serieus. De Xeno-reeks mag simpelweg door geen enkele serieuze JRPG-fanaat worden overgeslagen. Persoonlijk heb ik de game na de Wii-, 3DS- en Switch-versies wel voldoende gespeeld. Ik kijk er vooral naar uit om deel twee weer eens te herspelen, en de upgrade van Xenoblade Chronicles Definitive Edition Nintendo Switch 2 Edition belooft in elk geval heel veel goeds voor de rest van de reeks.

Ben je een nieuwkomer binnen deze wereld? Aarzel dan niet en haal deze titel in huis. Het is in eerste instantie een flinke investering, maar waar ter wereld vind je voor € 69,99 minimaal 80 uur aan puur entertainment? Liefhebbers van Zelda, Final Fantasy of liefhebbers van het gouden PS2-tijdperk van RPG’s hoeven geen seconde te twijfelen. Gewoon aanschaffen. Je gaat hier absoluut geen spijt van krijgen.

Het bericht Xenoblade Chronicles Definitive Edition Nintendo Switch 2 Edition review verscheen eerst op TijdloosGamen.

In de game nemen helden en schurken het tegen elkaar op in gevechten waarbij hun unieke Quirks centraal staan. Volgens Bandai Namco zijn de gevechten nauw gebaseerd op de gebeurtenissen uit de anime en manga.

Exclusieve functies voor Nintendo Switch 2

De Nintendo Switch 2-versie krijgt een aantal functies die niet aanwezig zijn op de eerder aangekondigde versies voor andere platformen. Zo ondersteunt de game online wedstrijden via GameShare en GameChat, waardoor spelers eenvoudiger samen met vrienden en familie kunnen spelen.

Daarnaast verschijnt gelijktijdig met de release een gratis update die een nieuwe Minigame-modus toevoegt. In deze modus staan leerlingen uit klas 1-A centraal in een reeks virtuele vaardigheidstests die zijn ontwikkeld door Mei Hatsume. De update bevat ook een samenwerking met PAC-MAN, waarbij spelers verschillende uitdagingen kunnen voltooien en proberen hoge scores neer te zetten.

Drie edities en pre-orders gestart

My Hero Academia: All’s Justice verschijnt voor Nintendo Switch 2 in een Standard Edition, Deluxe Edition en Ultimate Edition. De fysieke uitgave bevat exclusieve artwork van animatiestudio Bones aan de binnenzijde van de hoes, met daarop Izuku Midoriya en Tomura Shigaraki afgebeeld.

Pre-orders zijn inmiddels geopend. Wie vooraf bestelt krijgt vervroegde toegang tot de speelbare personages Izuku Midoriya Rising en All For One Chaos. Daarnaast ontvangen spelers 30.000 Hero Coins, de in-game valuta die gebruikt wordt voor customization-items en activiteiten binnen de Minigame-modus.

De game is daarnaast ook in ontwikkeling voor PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc via Steam.

Het bericht My Hero Academia: All’s Justice verschijnt op 4 september voor Nintendo Switch 2 verscheen eerst op TijdloosGamen.