Als fan van retro games word ik erg blij van de huidige stroom aan remakes, remasters en opnieuw uitgebrachte klassiekers. Of het nu gaat om pure nostalgie of om titels die ik vroeger heb gemist, ik vind het allemaal prachtig. Het grote voordeel dat deze moderne heruitgaven hebben, is de toevoeging van een terugspoelfunctie. Dat scheelt vaak de nodige frustratie.

Deze functie zit gelukkig ook in de Nickelodeon Splat Pack, uitgebracht door Limited Run Games. Dat is absoluut geen overbodige luxe, want games uit de jaren negentig waren onverbiddelijk moeilijk. Deze collectie bundelt Aaahh!!! Real Monsters (zowel de Sega Mega Drive- als de SNES-versie), Rocko’s Modern Life: Spunky’s Dangerous Day en Nickelodeon Guts. Dit waren titels die voor mij vroeger in de categorie ‘onmogelijk’ vielen, maar dankzij de rewind-functie krijg ik nu eindelijk een eerlijke kans.

De verschillen in Aaahh!!! Real Monsters

Je zou misschien denken dat de twee versies van Aaahh!!! Real Monsters identiek zijn. In de basis klopt dat, maar de kenners weten dat de SNES- en Sega Mega Drive-games destijds enorm van elkaar verschilden. Hoewel de games visueel op elkaar lijken, zitten de verschillen in de details. Denk hierbij aan anders geplaatste obstakels en vallen, unieke bonusstages en afwijkende boss encounters.

Als dat nog niet genoeg reden is om beide versies op één compilatie te zetten, zijn er ook nog significante verschillen in gameplay. De SNES-versie kent ‘fall damage’, terwijl de Mega Drive-variant een veel sterkere ‘knockback’ heeft als je geraakt wordt. Ook is de sprongcontrole totaal anders en staan voorwerpen niet altijd op dezelfde plekken. Daar bovenop heeft de SNES-versie meer voice clips en andere animaties. Op de Nickelodeon Splat Pack kun je de twee dus leuk vergelijken. Het is gaaf dat de ontwikkelaars beide games een keer naast elkaar hebben gezet, zodat je zelf kunt ervaren hoe twee grote concurrenten destijds dezelfde licentie benaderden.

Rocko’s Modern Life: een uniek experiment

Naast de monsters vind je in deze collectie ook Rocko’s Modern Life: Spunky’s Dangerous Day. Dit is eveneens een typische Nickelodeon-game uit dezelfde tijdsperiode. Deze platformer is minstens zo moeilijk als de andere titels en ik ben dan ook erg dankbaar voor de moderne hulpmiddelen. Met een simpele druk op de R-knop kun je even terugspoelen en je fout herstellen.

Je bestuurt Rocko die zijn hond Spunky uitlaat. Het doel van elk level is simpelweg het einde bereiken, maar de uitvoering maakt het spel erg lastig. Alles draait namelijk om het begeleiden van Spunky, die als een ongeleid projectiel door het level banjert. Het is dus geen standaard Mario-kloon, maar een experimenteel concept dat vandaag de dag nog steeds uniek aanvoelt.

Guts: competitie op de bank

De titel Nickelodeon Guts kennen we hier in Nederland niet echt. Het spel is gebaseerd op een Amerikaanse sportshow waarin kinderen het tegen elkaar opnamen in bizarre atletiekproeven. De SNES-game probeert die tv-structuur zo letterlijk mogelijk na te bootsen met drie deelnemers, meerdere rondes en als grote finale de beroemde Aggro Crag.

Het spel werd destijds vooral gespeeld met vrienden op de bank en dat blijft de kracht van deze titel. In je eentje slaat de verveling snel toe, maar met meerdere spelers werkt het verrassend goed. Het is typisch zo’n cartridge die je vroeger uit de videotheek haalde voor een middag competitie en het is zeker leuk om eens uit te proberen met vrienden.

Extra’s en emulatiekwaliteit

Naast de games komt de Nickelodeon Splat Pack ook met wat digitale extra’s. In het museum kun je de originele handleidingen doorbladeren en is alle boxart digitaal te bewonderen. Dat is altijd leuk voor de verzamelaar. Ook is er een Music Player aanwezig waar je de soundtracks van de games kunt afspelen, iets dat we als liefhebbers altijd kunnen waarderen.

De games spelen over het algemeen vrij goed weg, maar zoals ik eerder aanstipte merk je wel dat het om emulatie gaat. Zelf merkte ik dat de emulatie ervoor zorgt dat de specifieke verschillen in ‘flow’ en vloeiendheid tussen de originele consoles minder goed opvallen. Voor de echte puristen voelen sommige aspecten hierdoor misschien niet zo authentiek aan als op de originele hardware.

Wat ik wel enorm kon waarderen is de ondersteuning voor randapparatuur. De klassieke SNES- en Sega Mega Drive-controllers werkten direct met de game. Daarmee speelde ik toch iets gemakkelijker dan met de lay-out van de standaard Switch-controllers. Dat is overigens wel een klein kritiekpuntje: er had een optie in gemogen waarbij je de controls zelf kunt ‘remappen’. Verder was het, zeker nadat ik mijn klassieke controllers erbij pakte, een erg leuke ervaring om deze games weer eens te spelen.

Wat ook nog een leuke toevoeing is, zijn de diverse visuele opties. Met een simpele druk op de Zr-knop tover je een menu tevoorschijn waarin je direct toegang hebt tot handige functies. Zo kun je snapshots maken van je gameplay of de schermranden naar eigen smaak aanpassen. Voor het ultieme retrogevoel is er bovendien een CRT-filter aanwezig, waardoor het beeld net zo oogt als op een ouderswetse beeldbuis. Vanuit dit menu raadpleeg je ook direct de originele handleiding als je even vastloopt.

Conclusie

Ik kan de Nickelodeon Splat Pack zeker aanbevelen, maar weet wel dat het een emulatie betreft. Het échte authentieke retrogevoel krijg je alleen op de originele consoles of een MiSTer FPGA. Aan de andere kant ontbreekt op die originele hardware de terugspoelfunctie en die was voor mij in dit geval meer dan welkom. Naast dat ik tegenwoordig minder tijd heb, ben ik ook veel minder gemotiveerd om dagen bezig te zijn met het uitvogelen van een enkel level. Deze collectie respecteert mijn tijd en biedt een mooie duik in het verleden. De game is verkrijgbaar voor de Nintendo Switch, PS5 en PC.

Het bericht Review: Nickelodeon Splat Pack verscheen eerst op TijdloosGamen.

Het was een fantastische tijd waarin niemand zich druk maakte over connected toys, mediaopvoeding en beeldschermtijd. Een tijd waarin je ongestoord gillend op je fiets door de buurt kon crossen zonder meteen een stempel te krijgen, maar gewoon even je energie kwijt moest.

In deze informatietijd, waarin iedereen dag en nacht bereikbaar is en we elke minuut op onze smartphone kijken, snakken we soms terug naar dat onbezorgde moment uit onze jeugd. Dat is ook waarom de opnieuw gelanceerde spelcomputers van Nintendo zo populair zijn. We hunkeren naar nostalgie, rust en eenvoud. Even weer dat onbezorgde kind zijn.

Natuurlijk willen we ook graag onze kinderen laten zien welke spelletjes wij vroeger speelden. Spelletjes zonder eindeloze updates, laadtijden of online abonnementen. Spelletjes waarbij je gewoon startte en meteen kon spelen, zonder creditcardgegevens of wachtwoorden.

Niet alles was beter vroeger – ik struikelde regelmatig over controllerkabels en vraag me nog steeds af of die beeldbuizen geen blijvende schade hebben aangericht (“Kijk mam, mijn haren volgen de televisie!”). Maar het was wél leuker.

Voor nog geen honderd euro haal je dat gevoel in huis met de Nintendo Classic Mini-spelcomputers. Tenminste, als je er een kunt vinden. Ze zijn zó populair dat ze vaak binnen enkele minuten uitverkocht zijn. Digimama heeft de NES Mini weten te bemachtigen en dankzij Nintendo Nederland ook de SNES Mini.

Nintendo Classic Mini: Nintendo Entertainment System

De Nintendo Classic Mini: Nintendo Entertainment System is een miniatuurversie van de revolutionaire NES. De originele NES werd in Europa uitgebracht in 1986 en bleef tot ver in de jaren ’90 populair. Spelletjes als Duck Hunt, Super Mario Bros. en Donkey Kong veranderden het gamelandschap voorgoed.

De kleine NES ziet eruit als zijn grote broer, maar past in je hand. Aan de achterkant zit een HDMI-aansluiting en een micro-USB-poort voor stroom. Gek genoeg levert Nintendo geen adapter mee. Je kunt er een los kopen of een smartphoneoplader gebruiken, al gaf die bij ons wat problemen.

Aan de voorkant vind je een power- en resetknop. Helaas kan het klepje niet open om cartridges in te steken. Op de NES Mini staan dertig klassieke spellen voorgeprogrammeerd en er kunnen geen nieuwe spellen toegevoegd worden.

De controller van de NES Mini is identiek aan die van vroeger, maar de kabel is extreem kort (ongeveer 50 centimeter). Anno 2018 wil je niet met je neus tegen een LED-scherm plakken, dus een verlengkabel is een aanrader.

Het menu is vrolijk en simpel: je selecteert een spel en kiest zelfs de beeldweergave. Een mooie verbetering ten opzichte van de originele NES is dat je nu je voortgang kunt opslaan. Door op reset te drukken keer je terug naar het menu en sla je je status op.

Onder de 30 spellen vind je klassiekers als Super Mario Bros. 1, 2 en 3, Metroid, Kirby’s Adventure, The Legend of Zelda en Donkey Kong. Een compleet overzicht vind je op de website van Nintendo.

Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System

Net als de NES Mini ziet de Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System eruit als zijn oorspronkelijke grote broer. De SNES Mini heeft enkele verbeteringen: je krijgt twee controllers in plaats van één, en de kabels zijn iets langer (maar nog steeds aan de korte kant).

Ook hier ontbreekt vreemd genoeg de adapter, terwijl Amerikanen die wel krijgen. Toch brengt de SNES Mini je direct terug naar dat ouderwetse blije gevoel van vroeger. Hij past in je hand en ziet er precies zo uit als vroeger, compleet met aan- en uitknop en resetknop. Helaas werkt de ejectknop niet en kunnen er geen cartridges in.

De SNES Mini heeft twintig klassieke games aan boord, waaronder Super Mario World, Super Mario Kart, The Legend of Zelda: A Link to the Past en Donkey Kong Country.

Een bijzondere toevoeging is Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars. Deze RPG, de grondlegger van de Mario Paper en Mario & Luigi RPG-series, is nu voor het eerst officieel in Europa te spelen.

En er is meer: Star Fox 2 maakt zijn wereldwijde debuut op de SNES Mini! Dit vervolg op Starwing was in de jaren ’90 zo goed als af, maar werd nooit uitgebracht. Dankzij de Mini kunnen we het nu eindelijk spelen.

SNES Mini vs NES Mini

De NES Mini is momenteel moeilijk te vinden. Nintendo heeft aangekondigd de productie te hervatten, dus hopelijk kunnen we binnenkort weer kiezen tussen beide systemen.

Of je kiest voor de NES of de SNES Mini hangt vooral af van nostalgie. Speelde je vroeger meer op de NES, dan zul je sneller naar de NES Mini grijpen. Heb je meer herinneringen aan de Super NES, dan ligt de keuze voor de hand.

Conclusie

Bij Digimama hebben de SNES Mini en NES Mini een prominente plaats naast de Nintendo Switch gekregen. We beleven allemaal veel plezier aan de oude spelletjes. Stiekem kijken we al uit naar de volgende Nintendo Classic Mini. Wordt het een Game Boy? Of toch een Nintendo 64?

Dit artikel bevat opgestuurde producten.

Het bericht Nintendo Classic Mini’s: Terug naar de Speelplezier van Toen verscheen eerst op TijdloosGamen.