Waar Nintendo jarenlang bewust afstand hield van vaste achtergrondverhalen, lijkt dat standpunt nu te verschuiven. “We wilden nooit vastzitten aan een verhaal dat ons beperkt,” legt Miyamoto uit. Die filosofie verklaart waarom personages als Mario en Peach decennialang nauwelijks uitgewerkte historie kregen. Maar de filmproductie bracht een ander inzicht. “Nu we de film hebben gemaakt, is het juist leuk geworden om de personages verder uit te werken.”

Volgens Miyamoto ligt daar meteen de nuance. Verhaal mag verrijken, maar nooit dicteren. Gameplay blijft leidend en dat is een principe dat diep verankerd zit in Nintendo’s ontwerpfilosofie. De film bood echter ruimte om wél dieper in te gaan op karakterontwikkeling, iets wat in games vaak ondergeschikt is aan interactie. Die extra laag wil de Nintendobaas niet zomaar loslaten.

Opvallend is dat ook de werkwijze rond de Japanse versie van de film anders was dan gebruikelijk. In plaats van een klassieke lokalisatie werd de Japanse scriptversie herschreven, waardoor deze dichter bij een eigen interpretatie ligt. Dat onderstreept hoe serieus Nintendo de narratieve kant inmiddels neemt.

Wat dit concreet betekent voor toekomstige Mario-games blijft nog open. Miyamoto spreekt bewust in voorzichtige termen als “zoveel mogelijk respecteren,” dat laat ruimte om elementen alsnog los te laten als ze de gameplay in de weg zitten. Toch markeert het een duidelijke koerswijziging: voor het eerst lijkt Mario niet alleen een speelveld, maar ook een wereld met doorlopende geschiedenis te worden.

Het bericht Miyamoto: filmverhaal Mario blijft basis voor toekomstige games verscheen eerst op TijdloosGamen.