Review: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark

Met Super Mario Bros. Wonder zette Nintendo in 2023 al een opvallende stap binnen het 2D-platformgenre. De game voelde als een herwaardering van alles wat klassieke Mario-titels sterk maakt, maar dan met moderne ideeën en een duidelijk eigen smoel. Drie jaar later ligt er een uitgebreide heruitgave op tafel voor de Nintendo Switch 2. De vraag is niet zozeer óf deze editie iets toevoegt, maar vooral hoeveel.

Bekend fundament, merkbare evolutie

De basis van Mario Wonder is onveranderd gebleven, en dat is maar goed ook. De oorspronkelijke release wist al een balans te vinden tussen klassieke platformactie en onverwachte spelelementen via de Wonderbloemen. Dat fundament staat nog steeds als een huis.

Wat direct opvalt in deze Switch 2 Edition is de technische afwerking. De game draait zichtbaar vloeiender, animaties ogen scherper en de werelden hebben meer detail. Het is geen radicale visuele ommezwaai, maar eerder een verfijning die precies past bij Nintendo’s filosofie: evolutie boven revolutie.

Dat sluit aan bij hoe Nintendo vaker met technologie omgaat. Nieuwe hardware wordt zelden gebruikt om bestaande ideeën volledig te vervangen, maar juist om ze verder uit te bouwen. Dat zie je hier duidelijk terug.

De Koopalings geven het spel een andere dynamiek

De grootste inhoudelijke toevoeging begint al bij de opening. Waar het origineel vooral draaide om Bowser en de Wonderkracht, introduceren de Koopalings nu een compleet nieuwe laag. Het voelt minder als een uitbreiding en meer als een tweede campagne die parallel aan het bestaande avontuur loopt.

De nieuwe baasgevechten vragen zichtbaar meer voorbereiding. Waar eerdere gevechten vooral draaiden om timing en patroonherkenning, spelen nu ook badges en power-ups een grotere rol. Dat geeft het spel een tactischer randje zonder dat het tempo verloren gaat.

Die aanpak doet denken aan oudere Mario-titels waarin variatie vooral zat in leveldesign, maar hier wordt het uitgebreid naar de structuur van het spel zelf. Het resultaat is een ervaring die herkenbaar blijft, maar minder voorspelbaar aanvoelt.

Rosalina en toegankelijkheid zonder concessies

Een opvallende toevoeging is Rosalina als speelbaar personage, met de mogelijkheid om een tweede speler als ondersteunende Luma mee te laten spelen. Die assistentfunctie verlaagt de instapdrempel aanzienlijk.

Nintendo kiest hier duidelijk voor een bredere doelgroep, iets wat we de laatste jaren vaker zien. Tegelijkertijd blijft de uitdaging intact voor wie die zoekt. Latere baasgevechten en optionele uitdagingen lopen namelijk flink in moeilijkheid op.

Die balans is lastig, maar hier werkt het. De game laat spelers zelf bepalen hoe toegankelijk of veeleisend de ervaring wordt, zonder dat het geforceerd aanvoelt.

Bellabelpark als spil van de uitbreiding

De meest ingrijpende toevoeging is zonder twijfel het Bellabelpark. Dit nieuwe gebied functioneert als een hub waarin verschillende spelvormen samenkomen.

In de praktijk betekent dit dat Mario Wonder zich uitbreidt voorbij de traditionele levelstructuur. Je krijgt toegang tot tientallen uitdagingen en minigames die variëren van korte skilltests tot complexere opdrachten waarin samenwerking centraal staat.

Opvallend is hoe goed deze modi aansluiten bij de kern van Mario: beweging, timing en improvisatie. Zelfs simpele opdrachten krijgen een eigen twist, waardoor ze langer interessant blijven dan je vooraf zou verwachten.

Daarnaast is de multiplayercomponent flink uitgebreid. Online kunnen meerdere spelers tegelijk deelnemen aan activiteiten, terwijl lokaal spelen flexibeler is geworden. De toevoeging van GameShare – waarbij slechts één exemplaar nodig is – past in diezelfde gedachte: drempels verlagen zonder de ervaring uit te kleden.

Nieuwe mechanics voelen logisch aan

De nieuwe Bloem-Mario power-up en de introductie van dubbelbadges voegen extra lagen toe aan de gameplay. Vooral die laatste is interessant, omdat bestaande vaardigheden gecombineerd kunnen worden.

Het zorgt ervoor dat je anders naar levels gaat kijken. Routes die eerder niet haalbaar leken, worden ineens toegankelijk. Daarmee speelt de uitbreiding subtiel in op experimenteren, iets wat altijd al in Mario zat, maar hier meer ruimte krijgt.

Een uitbreiding die voelt als een tweede leven

Wat deze Switch 2 Edition vooral goed doet, is het verlengen van de levensduur van een toch al sterke game. De originele campagne blijft overeind, maar wordt aangevuld met genoeg nieuwe content om opnieuw relevant te zijn.

De solo-ervaring blijft overzichtelijk in lengte, maar de extra modi in Bellabelpark zorgen voor een vrijwel eindeloze herspeelbaarheid. Dat maakt deze editie vooral interessant voor spelers die Mario Wonder al kennen, maar er nog niet klaar mee zijn.

Conclusie

Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark is geen simpele heruitgave. Het is een uitbreiding die het originele spel serieus verdiept, zonder de kern aan te tasten.

De technische verbeteringen zijn welkom, maar het zijn vooral de nieuwe structuren – zoals het Bellabelpark en de Koopaling-campagne – die het verschil maken. Nintendo laat zien hoe je een bestaande game opnieuw relevant maakt, zonder terug te vallen op oppervlakkige toevoegingen.

Voor nieuwe spelers is dit de meest complete versie van Mario Wonder. Voor bestaande spelers is het een overtuigende reden om terug te keren.