Xenoblade Chronicles Definitive Edition Nintendo Switch 2 Edition review

De complete naam van Xenoblade Chronicles is tegenwoordig een flinke mond vol. Mijn eerste kennismaking met deze titel was destijds op de Wii, en sindsdien heb ik talloze artikelen aan dit epos gewijd. Dat deed ik niet alleen over het avontuur zelf, maar eveneens over de turbulente geschiedenis van de franchise en het feit dat deze reeks er bijna nooit was geweest.

Gelukkig is het destijds goed afgelopen, want de Xeno-franchise behoort wat mij betreft tot de absolute buitencategorie, zij aan zij met iconen zoals Zelda en Final Fantasy. Met name het originele eerste deel heeft mij honderden uren intens weten te boeien. Met de release van Xenoblade Chronicles Definitive Edition Nintendo Switch 2 Edition voelt het voor mij dan ook alsof dit meesterwerk eindelijk op zijn ultieme bestemming is gearriveerd.

Wie nu voor het allereerst aan deze reis begint, krijgt niet alleen een van de meest memorabele RPG’s aller tijden voorgeschoteld, maar stapt ook direct in de meest superieure versie van de game die tot op heden het levenslicht zag.

Waarom Xenoblade bijna nooit had bestaan

Het grote brein achter de Xeno-reeks is Tetsuya Takahashi. In het begin van de jaren ’90 werkte hij als grafisch vormgever bij Square aan legendarische games als Chrono Trigger en Final Fantasy. In diezelfde periode schreef hij samen met zijn echtgenote Kaori Tanaka een gelaagd sciencefictionverhaal.

Dit epos diende hij aanvankelijk in als het officiële script voor Final Fantasy VII! Square Enix wees zijn concept destijds gelukkig af voor de hoofdreeks, maar bood hem wel de kans om er een standalone game van te maken. Dat resulteerde uiteindelijk in Xenogears (1998) voor de PlayStation 1, een klassieker die jammer genoeg nooit officieel in Europa is uitgebracht.

Takahashi koesterde grootse plannen: Xenogears moest een saga worden die uit maar liefst zes delen bestond. Square legde de prioriteiten destijds echter volledig bij de Final Fantasy-reeks. Takahashi besloot daarom zijn heil te zoeken bij Bandai Namco. De Xenosaga-trilogie die daaruit voortkwam, werd eveneens nooit volledig naar Europa gebracht. Bandai Namco bracht hier enkel Episode II uit, destijds gebundeld met een bonus-dvd die de gebeurtenissen uit Episode I samenvatte.

Hoewel de Xenosaga-titels op handen werden gedragen door een trouwe schare fans, bleven de verkoopcijfers achter bij de harde ‘Namco-standaarden’. Namco verloor daardoor al snel de interesse in het project, waardoor de moraal binnen het ontwikkelteam naar een dieptepunt zakte.

In 2007 besloot Nintendo dat het tijd was om in te grijpen. Zij herkenden het immense potentieel van Monolith Soft en namen de studio over van Namco. Waar Square en Namco zich voornamelijk blindstaarden op de directe verkoopcijfers, gaf Nintendo Takahashi juist datgene waar hij al die jaren naar had gezocht: vertrouwen, tijd en de volledige creatieve vrijheid. Nintendo-icoon Shigeru Miyamoto spoorde het team aan om de game te maken die ze diep in hun hart wilden maken, zonder druk van buitenaf. Hier werd de basis voor Xenoblade gelegd.

Van Monado naar Xenoblade

Takahashi kreeg een uniek idee: een spelwereld waarin de mensheid leeft op de gigantische lichamen van twee versteende reuzen. Hij knutselde destijds zelfs een fysiek 3D-model in elkaar om zijn visie aan het team te presenteren. De game was in eerste instantie in ontwikkeling onder de werktitel Monado: Beginning of the World.

Toen het project de eindfase naderde, besloot de toenmalige Nintendo-president Satoru Iwata om de titel te veranderen naar Xenoblade. Dit deed hij als een direct eerbetoon aan Takahashi’s eerdere prestaties met Xenogears en Xenosaga, en voor de enorme passie waarmee hij al die jaren voor zijn visie was blijven vechten.

Het bleek achteraf een meesterlijke zet. Onder de beschermende vleugels van Nintendo werd de game in 2010 (Japan) en 2011 (Europa) een overweldigend succes. Vandaag de dag is Monolith Soft, de studio die door Takahashi werd opgericht, uitgegroeid tot een van de belangrijkste pijlers van Nintendo. Ze assisteren inmiddels zelfs bij gigantische projecten zoals The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom.

Xenoblade Chronicles: Definitive Edition

Het eigenlijke verhaal van Xenoblade Chronicles: Definitive Edition start met een ijzersterke legende. Sinds onheuglijke tijden was er niets dan een eindeloze wereldzee, totdat er twee immense goden verschenen: de Bionis (een organische reus) en de Mechonis (een mechanische titaan). Ze raakten verwikkeld in een destructieve strijd en brachten elkaar gelijktijdig de definitieve genadeslag toe. Hun reusachtige, levenloze lichamen bleven roerloos in de oceaan achter.

Een oorlog tussen goden

Eeuwen na die strijd is er nieuw leven opgebloeid op deze titanen. Op de Bionis wonen de mensachtige Homs, terwijl de Mechonis de thuisbasis is van de Mechon: meedogenloze, machine-achtige wezens.

Een jaar voordat jouw eigenlijke avontuur van start gaat, begint de proloog. Er woedt een gigantische oorlog op de gigantische brug die de twee reuzen met elkaar verbindt. De Mechon vallen de Homs in grote getale aan. Reguliere wapens blijken niet in staat om door de zware bepantsering van de machines heen te breken. Het enige wapen dat standhoudt is de Monado, een mystiek, lichtgevend zwaard.

De legendarische held Dunban hanteert het zwaard en slaagt erin de Mechon terug te dringen. De Monado eist echter een verwoestende tol van zijn lichaam, waardoor zijn rechterarm voorgoed verlamd raakt.

Een gewone jongen in Colony 9

Na die hevige strijd keert de vrede terug en maakt de speler kennis met de achttienjarige Shulk. Hij leeft in Colony 9, een rustiek stadje aan de voet van de Bionis. Shulk is absoluut geen traditionele krijger, maar een gedreven onderzoeker die de diepere geheimen van de Monado probeert te ontrafelen. Niemand begrijpt namelijk waarom dit specifieke zwaard gewone stervelingen fysieke schade toebrengt zodra ze het hanteren.

Shulk omringt zich met een hechte vriendengroep: Reyn (een oersterke soldaat uit de lokale defensiemacht) en Fiora (de zorgzame jongere zus van Dunban). Wanneer de Mechon Colony 9 volkomen onverwacht overrompelen en de verdedigingslinie van de stad in elkaar zakt, probeert Dunban in pure wanhoop de Monado nogmaals op te pakken. Zijn geteisterde lichaam begeeft het echter al snel.

Op het moment dat de complete kolonie vernietigd dreigt te worden en Shulks vrienden in acuut levensgevaar verkeren, grijpt de jonge onderzoeker naar het zwaard.

De kracht van de Monado

Tot grote verbazing van alle aanwezigen reageert het relikwie totaal anders op Shulk dan op Dunban. Shulk ervaart geen pijn; in plaats daarvan ontgrendelt het wapen een unieke gave in hem: visioenen van de toekomst. Shulk kan plotsklaps een aantal seconden vooruitkijken in de tijd, wat hem de mogelijkheid geeft om de dodelijke aanvallen van de Mechon te ontwijken en zijn metgezellen te beschermen.

Tijdens deze brute invasie maakt echter een gloednieuw type Mechon zijn opwachting: Metal Face. In tegenstelling tot de bekende machines is deze variant voorzien van een gezicht én blijkt hij volledig immuun voor de krachten van de Monado. De verrassingsaanval eindigt daardoor in een immense tragedie voor Colony 9, wat voor Shulk de ultieme drijfveer vormt om de wapens op te pakken.

Gedreven door een diepe mix van rouw en een onstuitbare drang naar antwoorden, besluiten Shulk en Reyn hun vertrouwde thuisbasis achter zich te laten. Ze trekken de immense wereld van de Bionis in om jacht te maken op de Mechon en het grote mysterie rondom Metal Face en de Monado te ontrafelen.

Passieproject

Zoals je merkt, schuilt er een gigantisch epos achter deze Xeno-reeks. Dit is niet zomaar de zoveelste game; het is een puur passieproject en dat soort titels zie je tegenwoordig helaas veel te weinig. Het mooie is dat dit passieproject nog altijd in volle gang is. Nu is de Switch 2 Edition van het origineel uit, maar binnenkort kunnen we ook Xenoblade Chronicles 2 – Nintendo Switch 2 Edition en Xenoblade Chronicles 3 – Nintendo Switch 2 Edition verwachten. Xenoblade Chronicles X kreeg bovendien al eerder een flinke upgrade en aan de horizon glinstert alweer een compleet nieuw deel binnen de franchise: Xenoblade Genesis!

Voor de Switch 2 heeft Xenoblade Chronicles Definitive Edition een behoorlijke metamorfose ondergaan. Ik had oprecht gewild dat ik deze titel destijds op deze manier voor het allereerst had mogen ervaren. Zo heeft Xenoblade Chronicles Definitive Edition – Nintendo Switch 2 Edition een flinke upgrade in resolutie gekregen ten opzichte van de originele Switch-versie. De game draait nu in een loepzuivere 4K-resolutie wanneer je hem in de dock speelt. Mocht je liever in de handheld-modus spelen, dan krijg je een messcherpe 1080p-resolutie voorgeschoteld, eveneens met een vloeiende 60 FPS. En hoewel veel lezers weten dat ik absoluut geen ‘frame-junkie’ ben, moet ik onomwonden toegeven dat de game een stuk prettiger wegspeelt zodra je merkt hoeveel impact deze framerate maakt.

Niet alleen op het gebied van de gameplay is er het nodige gestroomlijnd, ook de diverse cutscenes en de HD Rumble zijn flink onder handen genomen. Dat laatste klinkt wellicht als een minimale toevoeging, maar de herziene HD Rumble is echt merkbaar aanwezig. De trillingen voelen veel subtieler aan en sluiten beter aan bij de actie op het scherm. Het was zelfs iets wat mij direct opviel nog voordat ik de officiële specificaties had doorgelezen.

Ook nieuwe content

Nintendo zou natuurlijk geen volledig tarief vragen voor louter een visuele oppoetsbeurt. De game is dan ook niet alleen voorzien van technische upgrades, maar herbergt tevens extra content en frisse features. Zo heb je nu de beschikking over de Ether Jet (een hogesnelheidsvoertuig). De spelwerelden van de Bionis en Mechonis zijn werkelijk reusachtig en ik kan me goed herinneren dat ik me in het verleden wel eens stoorde aan de immense afstanden die je moest overbruggen. Hoewel er fast travel in de game zit, moest je voorheen alsnog gigantische stukken te voet afleggen.

In deze gloednieuwe editie kun je gelukkig instappen in de Ether Jet. Dit is een soort pijlsnelle hovercraft waarmee je over de landkaart sjeest. De ontwikkelaars hebben de slimme keuze gemaakt om dit voertuig zowel in de hoofdgame als in de Future Connected-epiloog beschikbaar te stellen. Gekoppeld aan deze Ether Jet zijn er bovendien gloednieuwe race-minigames in de wereld geplaatst. Door deze uitdagingen tot een goed einde te brengen, speel je exclusieve in-game beloningen vrij.

Daarnaast kent de game specifieke momenten waarop je de onderlinge relaties tussen je personages kunt uitdiepen en meer over hun achtergrond leert. Deze zogeheten Heart-to-Heart-gesprekken waren voorheen uitsluitend in tekstvorm aanwezig. In deze Switch 2 Edition zijn deze scènes voor het allereerst volledig uitgerust met professionele stemacteurs. Tot slot zijn er nog extra cosmetische kledingsets en unieke wapenontwerpen toegevoegd om Shulk en zijn teamleden mee te personaliseren.

Conclusie

Ik ben stiekem een beetje jaloers, hahaha! Want hoewel ik deze game een ontzettend warm hart toedraag, ga ik hem zelf geen vierde keer volledig uitspelen. Ik heb voor de gelegenheid een schoon account gebruikt, aangezien mijn oude savefiles automatisch waren overgezet van de Switch. Ik heb er inmiddels weer een paar uurtjes in zitten, wat voor een gigant als deze game natuurlijk nog heel summier is, ik heb daarmee wel een uitstekende en eerlijke indruk gekregen van deze editie.

De game oogt werkelijk fenomenaal en als je hem nu laat liggen, dan neem ik je vanaf nu niet meer serieus. De Xeno-reeks mag simpelweg door geen enkele serieuze JRPG-fanaat worden overgeslagen. Persoonlijk heb ik de game na de Wii-, 3DS- en Switch-versies wel voldoende gespeeld. Ik kijk er vooral naar uit om deel twee weer eens te herspelen, en de upgrade van Xenoblade Chronicles Definitive Edition Nintendo Switch 2 Edition belooft in elk geval heel veel goeds voor de rest van de reeks.

Ben je een nieuwkomer binnen deze wereld? Aarzel dan niet en haal deze titel in huis. Het is in eerste instantie een flinke investering, maar waar ter wereld vind je voor € 69,99 minimaal 80 uur aan puur entertainment? Liefhebbers van Zelda, Final Fantasy of liefhebbers van het gouden PS2-tijdperk van RPG’s hoeven geen seconde te twijfelen. Gewoon aanschaffen. Je gaat hier absoluut geen spijt van krijgen.