Gaming nieuws maart 1998: Sega Dreamcast, Game Boy Color en nieuwe games

Sommige maanden verdwijnen stilletjes uit de geschiedenis en andere maanden blijken achteraf een kantelpunt te zijn. Maart 1998 is zo’n moment. In een periode waarin de PlayStation nog stevig aan de top stond en de Nintendo 64 net zijn plek in de markt had gevonden, begonnen meerdere bedrijven alvast te bouwen aan de volgende generatie hardware.

Vooral Sega en Nintendo lieten zien dat de industrie op het punt stond een nieuwe fase in te gaan. De eerste details van de Dreamcast verschenen, Nintendo onthulde de vernieuwde Game Boy met kleurenscherm en verschillende grote releases onderstreepten dat games steeds ambitieuzer werden.

Sega bereidt de volgende generatie voor

Voor Sega was 1998 een cruciaal jaar. De Sega Saturn had moeite om het tempo van Sony’s PlayStation bij te houden en het bedrijf wist dat er snel iets nieuws moest komen. Achter de schermen werkte Sega daarom al aan een compleet nieuw systeem: de Dreamcast (en de TRIP accelerator).

Opvallend was dat Sega niet alleen naar consolehardware keek. Het bedrijf maakte bekend dat het meer nadruk wilde leggen op de pc-markt. Er werd zelfs een speciale divisie opgericht die zich moest bezighouden met pc-games. Het idee was dat titels niet alleen naar consoles zouden komen, maar ook naar Windows-systemen.

Dat sloot goed aan bij de plannen rond de Dreamcast. Sega werkte namelijk samen met Microsoft om een aangepaste versie van Windows CE op de nieuwe console te laten draaien. Voor ontwikkelaars moest dat het porten van pc-games daarmee aanzienlijk eenvoudiger worden.

Het was een vooruitstrevend idee voor die tijd. In een periode waarin consoles en pc’s nog sterk gescheiden werelden waren, probeerde Sega beide platforms dichter bij elkaar te brengen. Achteraf gezien was dat een vroege stap richting de huidige industrie, waarin multiplatformontwikkeling de norm is.

Nintendo geeft de Game Boy een kleurinjectie

Waar Sega vooruit keek naar een nieuwe generatie consoles, bleef Nintendo trouw aan een formule die al bijna tien jaar werkte: de Game Boy.

Toch kreeg het systeem in 1998 een belangrijke upgrade. Nintendo onthulde de Game Boy Color, een verbeterde versie van de handheld die voor het eerst kleur naar het draagbare platform bracht. De resolutie bleef grotendeels gelijk aan het origineel, maar dankzij het kleurenscherm kregen bestaande en nieuwe games een compleet andere uitstraling.

Een belangrijk detail was dat Nintendo ervoor koos om het systeem volledig compatibel te maken met de bestaande Game Boy-bibliotheek. Spelers konden hun oude cartridges gewoon blijven gebruiken, terwijl nieuwe titels speciaal voor de Game Boy Color werden ontwikkeld.

Dat bleek een slimme zet. De enorme bestaande gamecatalogus bleef relevant, terwijl ontwikkelaars tegelijk nieuwe mogelijkheden kregen om visueel ambitieuzere handheldgames te maken.

Grote releases laten zien waar games heen gaan

Naast hardware draaide maart 1998 ook om nieuwe games. De industrie zat midden in een periode waarin ontwikkelaars experimenteerden met nieuwe genres en technieken.

Een opvallende release was Parasite Eve op de PlayStation. De game combineerde elementen uit role-playing games met survival horror en speelde zich af in een moderne setting. Dat was destijds vrij ongebruikelijk, aangezien veel RPG’s nog sterk leunden op fantasywerelden.

De titel liet ook zien hoe cinematic videogames langzaam werden. Realistische locaties, uitgebreide cutscenes en een volwassen verhaal waren duidelijke tekenen dat de industrie zich ontwikkelde richting grotere, filmachtige producties.

Een industrie in beweging

Sega experimenteerde met een nieuwe console en achteraf weten we dat ze met een upgrade van de Saturn bezig waren terwijl ze ook toenadering zochten tot de pc-wereld. Nintendo moderniseerde zijn meest succesvolle handheld zonder de bestaande basis los te laten zoals we nu ook met de Switch en de Switch 2 zien. Tegelijkertijd verschenen er games die lieten zien dat ontwikkelaars steeds meer ambitie kregen.

Het zijn precies dit soort momenten in de tijd die achteraf interessant is geworden. Niet omdat er meteen een revolutie plaatsvond, maar omdat de fundamenten werden gelegd voor wat later zou volgen: nieuwe consoles, grotere producties en een industrie die nog altijd groter en groter wordt.