De beste zomergames voor je Nintendo Switch 2: deze moet je gespeeld hebben

Het aanbod voor de Nintendo Switch 2 groeit dit jaar in een moordend tempo. Bijna elke week verschijnt er wel een nieuwe titel die de moeite waard is, en het bijhouden ervan is inmiddels een dagtaak op zich. Om je toch op weg te helpen, hebben we een selectie gemaakt van de games die er dit moment echt uitspringen. Van rustige verkenningsgames tot pittige actie-RPG’s en chaotische multiplayerpret: dit zijn de Nintendo Switch 2-games waar je deze zomer geen genoeg van krijgt.

Star Fox

Fans hebben er lang op moeten wachten, maar de remake van de klassieke Nintendo 64-game Star Fox is er eindelijk. Nintendo heeft de game voorzien van een compleet nieuwe animatiestijl en bewijst daarmee opnieuw dat het als geen ander een oude klassieker weet op te poetsen zonder de kern te verliezen.

Door de vernieuwde tussenfilmpjes krijgt het verhaal ineens veel meer diepgang dan ik me van vroeger herinner. De gameplay zelf is grotendeels trouw gebleven aan het origineel, maar voelt toch verrassend actueel aan. Grappig genoeg begrijp ik het verhaal nu, als volwassene, ook een stuk beter. Vroeger was ik vooral bezig met zoveel mogelijk uit de lucht schieten en lette ik nauwelijks op de context.

Er is bovendien flink wat extra content toegevoegd: nieuwe uitdagingen, aanvullende missiedoelen en volledig nieuwe missies zorgen ervoor dat er veel meer te doen valt dan in de originele versie uit de jaren negentig. Twijfel je nog, dan kun je gratis een demo downloaden via de Nintendo eShop. Die is uitgebreid genoeg om een goed beeld te krijgen van wat je te wachten staat. Voor warme zomeravonden is Star Fox wat mij betreft een van de beste keuzes op de Switch 2 op dit moment.

Xenoblade Chronicles 2 Nintendo Switch 2 Edition

Wie geen bezwaar heeft tegen een game die je honderden uren kan bezighouden, moet Xenoblade Chronicles 2 niet overslaan. De wereld kent geen vasteland: alle beschavingen leven op de rug van reusachtige, zwevende wezens genaamd Titans, drijvend in een oneindige zee van wolken. Ik heb er inmiddels zo’n vijfendertig uur in zitten en kan bevestigen dat je het eerste deel niet gespeeld hoeft te hebben om dit avontuur te kunnen volgen.

Je speelt als Rex, een jonge duiker die zijn geld verdient met het opduiken en verkopen van relieken uit de onderwaterwereld. Wanneer hem een uitzonderlijk goedbetaalde opdracht wordt aangeboden, sluit hij zich aan bij een groep twijfelachtige figuren onder leiding van zwaardvechter Jin en de agressieve Malos, met als doel een gezonken schip te onderzoeken. In het wrak blijkt al snel dat er meer op het spel staat dan gedacht: Rex vindt Pyra, een meisje gevangen in diepe slaap binnen een glazen capsule. Zij blijkt een legendarische Blade te zijn, een levend wapen bekend als de Aegis. Vanaf dat moment ontvouwt zich een gigantisch avontuur door de wereld van Alrest.

Houd er rekening mee dat het hoofdverhaal al zo’n zestig uur speeltijd vergt. Wil je ook de zijmissies meepakken, dan loopt dat al snel op tot ruim honderd uur, en voor honderd procent voltooiing ben je ongeveer tweehonderdvijftig uur zoet. Speel je daarna ook nog de sterke uitbreiding Torna, The Golden Country, dan komt daar nog eens vijfentwintig tot vijftig uur bij. Voor wie de tijd heeft, hoort deze game gewoonweg in de collectie thuis.

Yoshi And The Mysterious Book

Yoshi staat normaal gesproken voor vrolijke tweedimensionale werelden, springen van links naar rechts en vijanden uitschakelen met precies gemikte eieren. Met Yoshi And The Mysterious Book kiest Nintendo echter voor een radicaal andere aanpak. Traditionele levels ontbreken volledig, en dat vraagt vooral van doorgewinterde platformfans even wat aanpassingstijd.

In plaats van zo snel mogelijk naar de finish te rennen, draait alles hier om het aanvullen van een interactieve encyclopedie. Je verkent de omgeving, scant planten en dieren, en lost kleine puzzels op door goed te observeren hoe de wereld reageert op wat je doet.

Voor liefhebbers van de klassieke platformformule is dat een flinke omschakeling: snelle reflexen of lastige sprongen spelen nauwelijks nog een rol, waardoor de game eigenlijk dichter bij een cozy game aanvoelt dan bij een echte platformer. Het is duidelijk dat Nintendo hier mikt op een jonger en nieuw publiek. Voor kinderen die opgroeien met open werelden en sandboxgames is dit een ideale eerste kennismaking: nieuwsgierigheid en ontdekken staan centraal, zonder dat fouten worden afgestraft. Er is geen game over, waardoor je rustig samen kunt verkennen. Ook van deze titel is een gratis demo te vinden in de eShop, en die is het proberen zeker waard.

Pokémon Pokopia

Pokémon Pokopia kwam al eerder uitgebreid aan bod, maar in een overzicht van de beste Switch 2-games mag deze titel simpelweg niet ontbreken. De game is enorm populair en was fysiek lange tijd nauwelijks te krijgen; inmiddels duiken er weer mondjesmaat exemplaren op in de winkels.

Het is een cozy levenssimulatie en sandboxgame, een spin-off binnen de Pokémon-reeks die qua gameplay het beste te omschrijven valt als een kruising tussen Animal Crossing, Minecraft en Viva Piñata. In plaats van een klassieke Pokémon Trainer speel je als een Ditto dat zijn transformatiekracht gebruikt om de gedaante van een mens aan te nemen.

Je komt terecht in een verlaten, postapocalyptische wereld met als opdracht om een verwilderd gebied weer om te toveren tot een veilig thuis voor allerlei Pokémon. Verzamelen, bouwen, nieuwe Pokémon ontdekken, vriendschappen opbouwen en hun vaardigheden benutten staan centraal, terwijl je ondertussen ontrafelt wat er precies met de mensenwereld is gebeurd. Een dag-en-nachtcyclus die gelijkloopt met de echte klok en dynamisch weer zorgen voor extra levendigheid.

De wereld is nu al enorm, maar er staan meerdere uitbreidingen gepland. Onderwaterverkenning komt eraan, net als nieuwe DLC-gebieden zoals de Mysterieuze Hooglanden met mistige bergtoppen en eeuwenoude ruïnes, en het Tropische Avontuur met witte stranden en dichte oerwouden. Wie destijds verslingerd raakte aan Animal Crossing, zal hier waarschijnlijk nog meer plezier aan beleven.

Final Fantasy VII

Van alle games die ik ooit heb gespeeld, staat de remake van Final Fantasy VII zonder twijfel in mijn persoonlijke top. Het verhaal is opgeknipt in drie delen, en hoewel het laatste deel pas kort geleden is aangekondigd, heb ik de eerste twee delen inmiddels meermaals uitgespeeld. Voordat ik me aan een review van Final Fantasy VII Rebirth waag, wil ik hem eerst helemaal uitspelen op de Switch 2.

Centraal staat Cloud Strife, een sociaal wat onhandige ex-supersoldaat die als huurling gaat werken voor de ecoterroristische verzetsgroep Avalanche. Wat begint als een missie om het corrupte megabedrijf Shinra te stoppen — dat de levensenergie van de planeet, Mako, als brandstof gebruikt — groeit al snel uit tot iets veel groters wanneer de legendarische, doorgedraaide supersoldaat Sephiroth in beeld komt.

Deze zomer kun je alvast aan de slag met Final Fantasy VII Remake en Rebirth. Voor een volledige playthrough van Remake ben je ongeveer negentig uur kwijt, en Rebirth telt daar nog eens zo’n honderdtachtig uur bij op. Het slotdeel, Final Fantasy VII: Revelation, staat gepland voor het voorjaar van 2027 en verschijnt gelijktijdig op alle grote platforms, inclusief de Switch 2. Genoeg reden dus om deze zomer alvast te beginnen.

Heave Ho 2

Er zijn co-opgames waarbij samenwerking belangrijk is, en er zijn games waarbij samenwerken juist complete chaos oplevert. Heave Ho 2 hoort zonder twijfel in die laatste categorie. Een uitgebreide review staat nog op de planning, maar wachten daarop is eigenlijk zonde: deze game gaat het gewoon goed doen.

Het principe is simpel: bereik samen met je medespelers de finish door een reeks uitdagende parcours. Je bestuurt een grappig wezentje met twee lange armen en grijphanden, en door die armen te bewegen en objecten vast te pakken, slinger je jezelf steeds verder door het level heen.

De lol zit hem vooral in het samenspel. Houd elkaars handen vast, slinger heen en weer terwijl een teamgenoot iets vasthoudt, en probeer elkaar veilig naar de overkant te gooien. Dat gaat geregeld faliekant mis, en juist dát levert de leukste momenten op. Heave Ho 2 is te spelen met maximaal vier personen en ondersteunt GameShare, waardoor niet iedereen een eigen exemplaar nodig heeft om mee te doen. Voor wie het eerste deel kent: dit vervolg doet daar op geen enkele manier onder.

Rhythm Paradise Groove

Liefhebbers van ritmegames kunnen dit jaar hun hart ophalen aan Rhythm Paradise Groove. De game bestaat uit een lange reeks grappige, verrassende minigames waarin het draait om precieze timing op de muziek. Vergelijk het niet met de chaotische stijl van de Wario-games: hoewel humor en vrolijke animaties zeker aanwezig zijn, gaat het hier vooral om goed luisteren.

In totaal bevat de game tachtig ritmegames voor één speler, verdeeld in setjes van vier die telkens worden afgesloten met een pittige Remix waarin eerdere onderdelen door elkaar worden gemixt. Speel je alles perfect uit, dan ontgrendel je de Night Mode, waarin het beeld grotendeels wegvalt en je volledig op gehoor moet spelen.

Tijdens het testen betrapte ik mezelf er regelmatig op dat ik mijn ogen dichtdeed, simpelweg omdat mijn gehoor het ritme vaak beter oppikte dan wat er op het scherm gebeurde. De game is speelbaar op zowel de originele Switch als de Switch 2, en leent zich uitstekend voor een rustig moment in de tuin, op het balkon of op de bank, zonder de constante stroom van shorts en reels.

Dave the Diver

Dave the Diver laat zich lastig in één hokje plaatsen. Het is een verrassende combinatie van actie, verkenning en restaurantmanagement, verpakt in een fraaie pixel-artstijl, en juist die mix maakt de game zo verslavend.

De gameplay bestaat uit twee volledig verschillende fases die elkaar versterken. Overdag duik je met harpoen en zuurstoftank de Blue Hole in, een oceaangebied waarvan de indeling telkens verandert. Je jaagt op bijzondere vissen, zoekt naar schatten en probeert de gevaarlijke haaien voor te blijven. Zodra de avond valt, verandert alles: dan run je samen met chef Bancho het restaurant Bancho Sushi, waar je het menu samenstelt met je vangst, gerechten serveert en ervoor zorgt dat zelfs de meest kieskeurige VIP-gasten tevreden vertrekken.

Het geld dat het restaurant oplevert, investeer je weer in betere duikuitrusting, zoals grotere zuurstoftanks en krachtigere wapens, waarmee je dieper en verder kunt duiken voor nog zeldzamere vangst. Die cyclus houdt de motivatie voortdurend hoog. Je speelt als Dave, een sympathieke duiker die door zijn vlotte vriend Cobra wordt overgehaald om samen met de bloedserieuze sushichef Bancho een restaurant aan zee te beginnen — een eenvoudig begin dat uitgroeit tot een verrassend groot avontuur. Voor wie deze zomer echt de tijd heeft om zich in een game te verliezen, is dit een absolute aanrader.

Tomodachi Life

Er zijn maar weinig games die zoveel onverwachte en hilarische momenten opleveren als Tomodachi Life. Ook na tientallen uren blijf ik nieuwe situaties tegenkomen die me hardop laten lachen. De game voelt inmiddels bijna als een serie waar je af en toe even induikt om te zien welke gekke wending de bewoners deze keer hebben bedacht.

Tomodachi Life is een knotsgekke, razend populaire levenssimulatie die oorspronkelijk verscheen op de Nintendo 3DS. Het Japanse woord tomodachi betekent ‘vriend’, en daar draait het hele spel om: je vult een eiland met Mii’s van vrienden, bekenden, beroemdheden of volledig verzonnen personages, en kijkt hoe al die uiteenlopende persoonlijkheden met elkaar omgaan.

Als beheerder van het eiland geef je de bewoners te eten, koop je nieuwe kleding, richt je hun appartementen in en help je ze wanneer ze ergens mee zitten — of het nu gaat om honger, liefdesverdriet of een uitnodiging voor een afspraakje. Precies daaruit ontstaan de meest onverwachte en absurde situaties. De game is speelbaar op zowel de originele Switch als de Switch 2, en er is een uitgebreide demo beschikbaar in de eShop die de moeite van het proberen zeker waard is.

Mixtape

Weinig games zijn me zo bijgebleven als Mixtape. Wanneer iemand vraagt welke game ik de laatste tijd het meest heb gewaardeerd, is dit steevast de eerste titel die in me opkomt. De game komt van indieontwikkelaar Beethoven & Dinosaur, de studio die eerder al indruk maakte met het visueel en muzikaal sterke The Artful Escape.

Mixtape is een verhalend coming-of-age-avontuur over nostalgie, vriendschap en vooral de kracht van muziek. Het verhaal speelt zich af op de allerlaatste avond van de middelbare school, waarin je drie vrienden volgt op weg naar hun laatste grote feest. Het hoofdpersonage heeft een afspeellijst samengesteld vol nummers die verbonden zijn aan herinneringen uit de tienerjaren, en elke herinnering beleef je als een speelbare flashback: een eerste zoen, stiekem ‘s nachts het huis uit glippen, rondhangen in een leeg zwembad, feestjes en botsingen met het gezag.

De game is in twee tot drie uur uit te spelen, maar ik heb die tijd met een blijvende glimlach doorgebracht. Het is het soort avontuur dat nog lang blijft hangen: zelfs maanden later roept de soundtrack, die ik meteen aan mijn afspeellijst heb toegevoegd, direct hetzelfde warme gevoel op. Iedereen die met plezier terugdenkt aan de laatste dagen van de middelbare school zal zich hier veel in herkennen.

Splatoon Raiders

Splatoon Raiders is wat mij betreft dé Switch 2-hit van dit moment. De game overtreft de verkoopverwachtingen ruimschoots en weet ook mij persoonlijk veel meer te pakken dan de eerdere delen uit de reeks. Dat komt vooral doordat de nadruk niet op onlinecompetitie ligt, maar op samenwerking: de combinatie van actie-RPG en looter shooter spreekt me enorm aan.

Het verhaal is compact, maar dat is geen probleem. Je speelt als monteur — een Inkling of Octoling — die samen met het bekende trio Deep Cut uit Splatoon 3 afreist naar de pas ontdekte, tropische Spirhalite Islands. Het doel: zoveel mogelijk schatten verzamelen om de torenhoge schulden van Splatsville af te lossen. Wanneer de helikopter tijdens een storm neerstort, blijkt het eiland overspoeld te worden door Salmonids, agressieve visachtige wezens die hun territorium fel verdedigen. Vanuit een zelfgebouwd basiskamp op een oud scheepswrak trek je eropuit om te verkennen, te vechten en waardevolle relikwieën veilig te stellen.

De gameplay draait grotendeels om dungeons: van lineaire levels vol platformuitdagingen tot grotere open gebieden waarin je binnen een tijdslimiet opdrachten voltooit of enorme hordes Salmonids moet overleven. Dankzij het nieuwe gadgetsysteem stem je je personage volledig af op je eigen speelstijl, en ook wapens zijn uitgebreid aan te passen. Voor mij is vooral de co-opmultiplayer de reden om steeds terug te keren: doordat de RPG- en looter shooter-elementen zo prominent aanwezig zijn, voelt samenwerken hier heel anders dan in de reguliere Splatoon-potjes. Je jaagt samen op schatten en relikwieën, verdeelt de buit eerlijk, en het draait niet alleen om schieten, maar ook om het slim op elkaar afstemmen van uitrusting en sterke punten. Als er dit jaar één Switch 2-game is die je niet mag missen, dan is het deze wel.