Tomodachi Life – Waar dromen uitkomen bizarre en hilarische simulatiegame

Het is alweer een poos geleden dat ik echt hardop heb gelachen om een spelletje, en nog veel langer geleden dat ik er vaak om moest lachen. Tomodachi Life wist mijn lachspieren flink aan het werk te zetten.

“Wat is Tomodachi Life dan?” Die vraag bleek lastiger te beantwoorden dan gedacht, maar ik deed een poging.

Wat is Tomodachi Life?

Ken je de Mii-personages nog van de Wii of de Nintendo 3DS? Dat zijn die poppetjes met een herkenbaar, minimalistisch uiterlijk die je zelf kunt samenstellen. Deze Mii’s zijn nog altijd populair. Hoewel Nintendo er de laatste jaren minder aandacht aan heeft besteed, vraagt de community al geruime tijd om een terugkeer. Op de Switch zijn ze nog steeds aanwezig, al zitten ze wat verstopt in de instellingen. Daar kun je nog altijd naar hartenlust Mii’s ontwerpen.

Je kunt jezelf namaken, bekende personen, familieleden en vrienden of, als je echt creatief bent, bekende figuren. Zo had ik destijds een Mickey-gezicht gemaakt.

Beeld je nu in dat je tientallen Mii’s hebt en ze één voor één op een eiland laat wonen, waar ze de gekste en meest onverwachte dingen doen. Jij bent een soort coördinator die zich af en toe met hun leven bemoeit en vragen beantwoordt. Denk aan vragen als: waar zal ik over praten? Jij kiest dan een onderwerp, voorwerp of persoon. De Mii’s onthouden dit en gaan er met elkaar over in gesprek.

Daarnaast hebben Mii’s allerlei wensen. Je geeft ze eten, kleedt ze aan, richt hun huis en het eiland in en helpt ze bij gebeurtenissen. Al jouw input komt uiteindelijk op een vaak zeer humoristische manier terug in het spel.

Welkom op mijn eiland

In Tomodachi Life heb ik mezelf de Goddelijke Heilige Meester genoemd. Ik dacht dat dit vrij uniek was, maar inmiddels lees en hoor ik dat meer mensen zichzelf precies dezelfde titel geven. Ik vond het enorm grappig en moet nog regelmatig lachen als de Mii’s mij zo aanspreken.

Mijn eiland heet Lunasia en daar wonen vrienden, familieleden en bekende personen. Maar voordat het zover is, begin je met het maken van je eigen Mii-personage. Het spel legt stap voor stap uit hoe alles werkt. In het begin heb je alleen een leeg huisje en één Mii.

Als er iets speelt, verschijnt er een gevoelsbubbel bij het hoofd van de Mii. Klik je daarop, dan vertelt het personage waar hij of zij mee zit. Bij de introductie heeft je Mii honger en opent er een supermarkt op het eiland. Fresh Kingdom is de plek waar je eten kunt kopen. De afbeeldingen van het eten zijn echte foto’s van allerlei gerechten. In totaal zitten er maar liefst 465 gerechten in de game.

Het opvallende is dat deze foto’s totaal niet passen bij de cartoonstijl van de game, maar daardoor juist perfect aansluiten bij de humor.

Als je eten hebt gekocht, geef je dat aan je Mii en is het probleem opgelost. Maak je een personage blij, dan kunnen er allerlei grappige dingen gebeuren, maar je doet het vooral om ‘geluksvonken’ te verzamelen. Dit zijn gele bolletjes die verschijnen wanneer een Mii blij en dankbaar is. Die bewaar je in een pot. Daarnaast krijg je geld als je personages helpt, waarmee je weer nieuwe items koopt.

Als een Mii genoeg geluk heeft ervaren, stijgt deze een niveau en kun je een cadeau geven. Dat kan een fysiek item zijn, zoals een gitaar of bellenblaas, maar ook een gewoonte. Denk aan een bepaalde manier van lopen, eten of gedrag. Ook kun je een stopwoordje instellen en een verjongingsspray geven.

Wanneer je pot met geluksvonken vol is, kun je deze inzetten. Via het Mii-journaal wordt de wensfontein geïntroduceerd, die centraal op het eiland staat. Stop je daar genoeg geluksvonken in, dan stijgt je eiland een niveau. Hoe hoger het niveau, hoe meer opties en eigenschappen je vrijspeelt.

Dit proces herhaalt zich continu. Je maakt Mii’s blij, verzamelt geluksvonken en geeft ze nieuwe gewoontes of cadeaus. Naarmate het eiland groeit, komen er meer mogelijkheden en bewoners bij. Het eiland wordt levendiger en ontwikkelt zich tot een kleine wereld waarin de gekste dingen gebeuren.

Gameplay en speeltijd

De besturing in de game is perfect. Voor het invoeren van teksten kun je het touchscreen gebruiken, wat ook werkt wanneer je een Switch 1-game speelt met de juiste instellingen. Verder valt er weinig te leren, je gebruikt simpelweg de aangegeven knoppen.

Als je The Sims honderden uren hebt gespeeld, kun je je ook verliezen in Tomodachi Life. Je moet de humor en de vreemde bezigheden van de Mii’s wel kunnen waarderen, want zoals de game zelf aangeeft: het slaat vaak nergens op. Juist dat maakt het zo sterk. Vind je dat grappig, dan ben je hier moeiteloos tientallen tot honderden uren zoet.

Soundtrack

Hoewel er weinig variatie in de muziek zit, blijven de deuntjes hangen. Na een lange speelsessie blijven ze nog in je hoofd zitten. Ik betrapte mezelf erop dat ik ze zelfs onder de douche stond te neuriën. Dat is meestal een goed teken.

Ook het journaal en verschillende gebeurtenissen hebben hun eigen herkenbare melodieën, die al snel vertrouwd aanvoelen.

Conclusie

Ik heb opvallend lang over deze review gedaan. Niet omdat er weinig te vertellen valt, maar juist omdat ik telkens werd afgeleid. Even iets checken in de game voor de zekerheid en voor ik het wist zat ik weer een uur in het spel.

Wat mij het meest is bijgebleven, is hoe vaak deze game spontaan een glimlach weet op te roepen. Dat soort momenten zijn lastig te forceren, maar Tomodachi Life doet dat moeiteloos.

Tomodachi Life is misschien wel de grappigste game die ik in jaren heb gespeeld. Geen uitdaging, geen duidelijk doel, maar puur vermaak. En soms is dat precies wat je nodig hebt. Ik ga hier nog lang plezier van hebben en kan de game dan ook zonder twijfel aanraden.

Er zit wel een kanttekening aan: de game is fysiek vrijwel overal uitverkocht en alleen nog digitaal verkrijgbaar voor €59,99.